Uyuyan yurt-kur’u uyanmaya davet ettiğim yazı öğrenci arkadaşlarımız tarafından yerinde bulundu ve öğrenci dertlerini anlatan birçok mail geldi. Bu mailler şanslı insanlardan 2 milyon öğrenci arasından devlet yurduna girebilmiş olan 200 bin kişiden birileri.10’da 1’lik dilimin içindeler yani. Bazılarını aktarayım.
Cihan BUTAK (Kuzenim çok sevdiğim kardeşim)-M.Y.O Endüstiriyel Elektronik K.MARAŞ- Yurt-Kur kapasitesi erkek 800 kız 800 olmak üzere toplam 1600.K.Maraş’ta 2 kampus var. Biri Avşar kampusu, 4 yıllık fakültelerin ve toplam 10 bin öğrencinin bulunduğu kampus diğeri Karacasu kampusu 5 bin M.Y.O nüfusunun 4 bini Maraş ve ilçelerinden, yani yer problemi yaşamayan insanlar. Avşar ve Karacasu kampuslerinde fakültelere ve m.y.o'lara başlayan ve üst sınıflardan toplam 5 bin yurt başvurusu oluyor ama toplam limit 1600. Bu noktadan itibaren yer bulan öğrenciler devlet yurduna bulamayanlar ise cemaat ev ve yurtlarına gidiyor. Cemaatler de öğrencilerin kalacak yer problemine yardımcı olmak maksadıyla bilim ve ilerlemeye karşı insanlar yetiştiriyor. İlgililerin buna bir son vermesini istiyoruz.

Arkın ASLAN-M. Kemal M.Y.O Otomotiv İSKENDERUN- Ben yurda yerleştim ama yurt içindeki durumdan şikayetçiyim. Yemekhaneler oldukça pahalı, öğrenci bütçesine hitap etmiyor. Bize verdikleri yemek fişleri 1 günlük olmasına rağmen bir tek öğüne ancak yetiyor. Ayrıca hafta sonları yemekhanelerde yemek çıkmıyor. Hafta sonu oldu diye yemekhanelerin kapanması doğru değil.

Ramazan TURAN-Fırat Üni. Elektrik M.Y.O  TUNCELİ Kampusu- Tunceli’de yurt binası var ama ne görevlisi, ne çalışanı, ne de idare bölümünde yetkili bir memuru var. Gecen yıl yurtta kendi imkanlarımızla kaldık. Yemeklerimizi biz yaptık, odamızı biz temizledik, nöbetleşe yurt güvenliğini sağladık ve bu sorunları 1 yıl boyunca dile getirdik validen randevu alıp derdimizi anlattık, sorun hallolmadı. Bavulları alıp rektörlük binasının önünde yatmayı düşündük kabul etmediler. Derdimizi anlatmak için rektörle görüşmek istedik randevu dahi vermediler. Bu sene bütün arkadaşlar daha iyiyiz, çünkü hepimiz cemaat yurdunda kalıyoruz. Geçen yıl onlarla muhabbet etmeyen arkadaşlarımız şimdi onlar için canla başla “hizmet” ediyor. Eğer sistem bize gerekli ilgiyi gösterseydi bugün o insanlar cemaat esiri olmayacaktı.

Maraş’tan bir arkadaşımız daha:

Serdar ÖZAKTAŞ K.Maraş M.Y.O İklimlendirme ve Soğutma- İlk senemde devlet yurdunda kaldım. Ama yurt içindeki çeteleşme hareketleri bize 1 yıl boyunca rahat vermedi. 1 yıl süresince iki grup arasında kaldık. Şikayette bulunduğumuz zaman yurt güvenliği dahi bu çetelere karşı bizi savunamıyor yurt içi güvenliği sağlayamıyordu.

İsmini yazmayı unutan Kars’tan bir okurumuz.

-Yurt ücreti de sunulan imkanlara karşın çok fazla. Kayıt parası olarak 450 veriyoruz sonra 3 ayda bir 225 lira tekrar veriyoruz. Çamaşırlarımız yıkatırken çok fazla ücret talep ediliyor, yemekhane kapalı olduğu zaman (günde sadece 3 saat açık) yemek bulamıyoruz.Ayrıca yurtlar temizlik yönünden çok zayıf.

Yazılanların hepsi öğrenci arkadaşlarımdan. Yurdun durumundan, ücretinden, temizliğinden, içerideki teşkilatlardan yani bir çok konudan şikayetçiler. Bu insanlar bu ülkenin geleceğinin emanet edildiği insanlar. Bir örnekte ben vereyim Gaziantep Nizip M.Y.O'nun bulunduğu Nizip ilçesinde Yurt-Kur'a ait yurt bulunmamakta,ama cemaate ait 1 yurt ve sayısız ev var. Çözüm olarak devlet tarafından öğrencilere servis tahsis edilmiş ayda 150 liraya, her gün gidiş-geliş 2 saat yol sürmekte. Yani cemaat yurdunda veya evinde kalmak istemiyorsanız hergün 2 saat yol+ayda 150 lira ödeyeceksiniz. 150 lira servis ücreti ödeyecek gücünüz yok mu? O zaman cemaat kültürüne birey değil kul bilincine tabi olacaksınız. Tunceli olayı çok ilginç bence tüm ülkedeki durumu özetliyor.

YURT-KUR UYUMA DEVAM EDİYOR.