II. Dünya Savaşı’ndan sonra iyice belirginleşerek Amerikan politikasının temel belirleyici dinamiği haline gelen Yeni Muhafazakârlık hareketi, klasik bir muhafazakâr ideoloji değildir. Mensuplarının genelde muhafazakâr olmak bir tarafa, ateist ve agnostik olduğu bu ideoloji, temel amaç olarak Amerikan değerlerini yaymayı ve dünyanın neresinde olursa olsun, ABD’nin süper güç olmasına ve dünyanın iplerini elinde tutmasına engel olabilecek bütün tehlikeleri yok etmeyi benimsemiştir.

Türkçeye Yeni Muhafazakârlık olarak çevrilerek kavramsallaştırılan Neo-conservatism’i benimseyenlere kısaca Neo-con denilmektedir. American Enterprise Institute ve Heritage Foundation gibi düşünce kuruluşlarında [think-thank] yaptıkları çalışmalarla Amerikan siyasetine ve özellikle dış politikasına yön veren neo-conların tetikçiliğini yapmakta oldukları faşist ideolojinin temel argümanları, 2 Şubat 2002 tarihli Radikal Gazetesi’nin İki ekinde yayınladığı bir yazısında Ayşe Kadıoğlu tarafından da dile getirildiği gibi, ekonomik liberalizm, ahlâkî değerlere bağlılık [muhafazakâr Amerikan milliyetçiliğinin ahlâkî değerlerinden söz edildiğini belirtmeye bile gerek yok], dirlik-düzenlik tutkusu ve ötekileştirilmiş olanı dışlayıcılıktır.

İçlerinde hatırı sayılır miktarda bir Yahudi yekûnu bulunan neo-conların temel ilgisi dış politikaya yöneliktir.

ABD’nin, dünyanın rakipsiz tek süper gücü olmasını ve sonsuza kadar da öyle kalmasını amaçlamaktadırlar. Bunun yollarından biri olarak da Amerikan toplumunda sürekli bir düşman algısını canlı tutmayı benimsemişlerdir.

Sovyetler Birliği’nin yıkılmasından önce bu düşman komünizmdi. Ortadoğu’daki bütün ABD faaliyetleri anti-komünizm kisvesi ile yürütülmekteydi. Neo-conlar, Soğuk Savaş döneminde Ortadoğu bölgesinde otoriter rejimlerin kurulmasına önayak olarak sözümona Sovyet tehlikesine karşı önlemler alıyorlardı. Tabi bu arada bölgenin zengin petrol kaynaklarından yararlanmayı da ihmal etmiyorlardı.

Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra girilen yeni ve tehlikeli küresel düşman arayışı 11 Eylül saldırıları ile günah keçisini nihayet buldu ve söz konusu saldırılar ile dünyanın geri kalanının da kabul etmekte zorunda kaldığı haliyle küresel İslamcı terör yeni düşman olarak seçildi. Afganistan ve Irak’taki dik başlı rejimler global kaygılarla saf dışı bırakıldı.

Şu anda hedef İran: neo-conlar, ABD’nin İran’a saldırması ve daha da önemlisi böyle bir saldırının dünya kamuoyunun gözünde meşru bir hale gelmesi için var güçleriyle çalışıyorlar.     

Geçtiğimiz günlerde Kafkasya’ya yaptığı ziyaretle dikkatleri çeken Dick Cheney’nin başını çektiği sertlik yanlıları, İran’ın ve geleneksel İslam’ın nasıl da tehlikeli bir şey olduğunu, kontrol altına alınmazsa ileride dünyayı ne gibi tehlikelere sürükleyeceğini ağlamaklı bir dille yazıyorlar, çiziyorlar, haykırıyorlar…

Bir yandan siyasi argümanlar üretiyorlar. [İran’ın nükleer tutkuları, İsrail’in içinde olduğu büyük tehlike, radikal İslamcı terör örgütlerinin işlediği rezil eylemler…]    

Bir yandan da, dünyayı, elli yıldır Yeni Oryantalizm’in öncülüğünü yapan Yahudi asıllı İsrail yanlısı Bernard Lewis ve Michael Rubin gibi şaibeli isimlerin akademik tetikçilik yaparak ürettikleri ideolojik enformasyonla yanıltmaya çalışıyorlar. [İslam demokrasi ile uyumlu değildir, Müslümanlar iflah olmaz Batı düşmanıdırlar, İslam dininde kadınlar ikinci sınıf varlıklar olarak görülmektedir…]

***