CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, partisinin 15. Olağanüstü Kurultayı’nda PM üyelerinin tamamını kendisi belirleyerek parti içi iktidarı bütünüyle ele geçirdi.  

Kılıçdaroğlu’nun, üzerinde “68 Ruhuyla” yazan bir pankartta, “darbeli demokratlar” tarafından idam edilen devrimci öğrenci lideri Deniz Gezmiş ile yan yana basılan ve Çinli bir generali andıran “Che’leştirilmiş” resmi biraz tuhaf olsa da, sonuçta partideki “dinozorlar sultası” kırıldı.

Bu da bizi çok mutlu etti tabii…   

Hem CHP’ye hem de memlekete hayırlı olsun!

Kemal Kılıçdaroğlu’nun partililerine “yoldaşlarım” diye seslendiği kurultayda gerçekleşen değişimlerin “biçimsel mi” yoksa “özdeksel mi” olduğunu şimdilik tayin etmek zor, önümüzdeki günlerde hep birlikte göreceğiz, fakat kurultayın “fenomenolojisi” üzerine birkaç söz söylemek mümkün…  

İlk olarak, Kurultay’ın düzenlendiği fiziksel atmosferin “devrimci bir vecde bürünmüş” mistik bir atmosfer olduğunu söyleyelim.

“Halkın iktidarını” gerçekten de kuracaklarından, kurabileceklerinden asla şüphe etmeyeceğiniz “dinamik bir yoldaşlar topluluğu” var salonda, nitekim Genel Başkan da “yoldaşlarım” diye sesleniyor “II. Ecevit Kılıçdaroğlu” diye sloganlar atan bu coşkulu kalabalığa…

Sonra Kılıçdaroğlu’nun listesinde bulunan önemli isimler, örneğin gazeteciler, akademisyenler, hukukçular vesaire…

Tüm bunlar güzel, umut verici, gelecek vaat edici ve huzur saçıcı şeyler…

Ben “ambiyansı” çok sevdim yani, onu söylemek istiyorum.

Fakat dikkat etmek lazım, özellikle duygusallığın tavan yaptığı bir atmosferin havasına kapılmak her zaman iyi sonuçlar vermez…

Nitekim bu durum, Sayın Kılıçdaroğlu’nun konuşmasında biz halka takdim ettiği “41 adet somut vaat”te de hemen ortaya çıktı.

Şöyle anlatayım:

Şu anda önümde 19 Aralık 2010 tarihli Radikal gazetesinin Deniz Zeyrek, Betül Kotan, Yurdagül Şimşek ve Songül Selvi tarafından hazırlanan “Kurultay haberleri”nin bulunduğu 14 ve 15. sayfalar açık durumda…

15. sayfada, “Tam 41 tane somut vaatte bulundu” başlığını taşıyan “kutucuğun” içindeki maddelere bakıyorum…

Son vaadi birlikte okuyalım:

“Türkiye 2023 yılında bölgesinde lider, dünyada ‘oyun kurucu’ konumuna taşınacak.”  

Bu “efsunlu” vaadi iktidar partisi mensuplarından da sürekli duyuyoruz zaten…

Yalnızca bunu da değil üstelik, şunları da:

“Doğu ve Güneydoğu’da işsizlik sorunu devlet yatırımları ile çözülecek.”

“Doğu ve Güneydoğu’daki yatırımlara, sıfır faizli kredi verilecek.”

“GAP bir an önce tamamlanacak.”

“Faili meçhuller aydınlatılacak.”

“Yeni bir Anayasa hayata geçecek.”

Bir başka gazetenin, Star gazetesinin 19 Aralık tarihli nüshasının, Neşe Sarıdoğan imzalı haberin bulunduğu 14. sayfasına bakalım bu sefer…

Kılıçdaroğlu’nun konuşmasından:

“Güneydoğu’daki sorunu çözeceğiz. Bunu toplumsal uzlaşmayla çözeceğiz. Berivan da Hakan da bizim. Rojin de Agop da bizim. Ferhat ile Şirin de Mem-u Zin de bizim.”

Bu konuşmanın neredeyse kelimesi kelimesine aynısı olan Başbakan’ın konuşmaları arşivlerde, yalnızca isimler farklı, dönüp bakın isterseniz…

Yukarıdaki vaatlerin çoğu hükümet tarafından gerçekleştirilmiş durumda zaten, bazıları da “gerçekleştirilmeye” çalışılıyor…

Yanlış anlaşılmasın…

Hükümetin Kılıçdaroğlu’nun vaat ettiği şeyleri güzel bir şekilde zaten yerine getirmiş olduğunu, çok da iyi olduğunu, Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun sorunları için “yeterli olan bu tedbirlerden” dolayı da sorunun “bakın ne güzel de çözüldüğünü” falan söyleyecek değilim…

Söylemiyorum da…

Doğru değil çünkü bu, sorunumuz boylu boyunca önümüzde uzanaduruyor hâlâ…

Ben yalnızca, Kılıçdaroğlu tarafından yapılan somut vaatlerin çoğunluğunun, eğer “coşkun ve devrimci” üslubunu bir kenara bırakırsak, zaten AKP’nin de sürekli diline pelesenk olan şeyler olduğunu düşündüğümü söylüyorum.

Hatta bulmak isteyen, Başbakan ile Kılıçdaroğlu’nun üslupları arasında bir yakınlık bile bulabilir.

Öyle ki, Kılıçdaroğlu’nun zaman geçtikçe grafik grafik yükselen hitabet gücünü görünce, zaman zaman gayri ihtiyari olarak, onun, konuşmalarına Erdoğan’ı dinleyerek hazırlanmakta olabileceğini falan düşünürken bile yakalıyorum kendimi…    

Haksızlık etmeyeyim, Kılıçdaroğlu’nun, şahsen gereğinden fazla AKP’li bulduğum vaatleri dışında özgün vaatleri de var.

Radikal’de bunların “somut” vaatler olduğu söyleniyor, ama bana sorarsanız hiç de somut falan değiller…

Örneğin:

“Ekonomi sıcak paraya değil, ‘çalışana, üretene, alınterine’ teslim edilecek.”

“Üreticinin baş tacı olduğu bir ekonomik düzen kurulacak.”

“Rant değil, kent yasaları çıkarılacak.”

“Çevre talanına dur denecek.”

“Siyasetin finansmanı şeffaf hale getirilecek.”

“Siyasi ahlak yasası çıkarılacak.”

“Kadın ve genç temsili artırılacak.”

“Emekliler arasındaki eşitsizlik giderilecek.”

“Kadrosuz öğretmen kalmayacak.”

Aslına bakılırsa, tüm vaatler güzel, hoş ve insani geliyor göze, kulağa…

Ah bir de çok fazla öznel yargı (edilecek, artırılacak, giderilecek) barındırmasa ve aşırı derecede belirsizlik taşıyan kavramlar (alınteri, çalışan, siyasi ahlak, eşitsizlik) içermeseler…

Toparlarsak;

Başkan’ın retoriğinden edindiğimiz kadarıyla Yeni CHP, AKP’yi altetmenin yolu olarak AKP’nin politik söylemini, yani yarı liberal, yarı halkçı, yarı devletçi ve hatta yarı dinci (dinin yerine 68 ruhunu koyun) bir politik söylemi benimsemiş ve bunun üzerine de bol miktarda belirsiz ama kulağa hoş gelen şiirsel vaatler serpiştirmiş durumda…  

Ne diyelim…

Başarılar!