Eğ er terslikler peşi sıra geldiyse yaşamında, daha okul sıralarında yanlış insanlarla tanışıp, seni okuldan soğutacak yanlış eğitmenlerin eline düşüp, yanlış kararlar verip de kendi kendini zora soktunsa eğer,  

Ya da pamuklar içinde büyüyüp , yaşam denen zorlu yolda daha önce hiç kendi ba ş ı na yürümeyip , hep istediğ ini aldıysan ellerine,

Ve sonunda sana geldiyse bu ya şam l â birentleri içinde doğ ru yolu bulma sırası,

İlk işin başını iki elinin arasına alıp sessizce düşünmek olacak.

Önce iyi niyetli olacaksı n, kendine verdiğin kadar başkalarına da değer vereceksin, aldatmaya, kullanmaya değil, öğrenmeye çalışacaksın, yaptığın iş ya da i şler her ne ise o işin tezgâh ı nı değil önce mutfağını öğreneceksin , ince ayarları nı bileceksin , bir müteahhit olarak dü şüneceksin kendini iyi niyetli ve işini iyi bilen biriysen sa ğ lam binalar yapar öyle satarsın ve yıllarca içinde oturanlar dua ederler sana. Ama gözünü para hı rsı bürümüşse, dolar yeşili gözlerle bakıyorsan etrafa geleceği umursamazsın ve belki de sende şantiyedeyken günahsız işçilerinle birlikte başına çöküverir o bina ya da en ufak bir sarsıntıda günahsız insanlar yaralanır, ölür ve sen hapsi boylarsın kazandığın o bol sıfırlar ile.

Önce sevilecek biri olacaksı n, saygı uyandıracaksın çevrende. Tabii bunlar sana lüks bir yaşam kazandırmaz, gün gelir faturalarını, gün gelir kiralarını ödeyemez, gün gelir evine ekmek götüremezsin ve hatta seni acı masızca kullanan, üzerine basıp basıp seninle prim yapan arkadaşların tarafından borçlandırılabilir, borç batağına çekilebilirsin hatta varını yoğunu almaya bile çalışabilirler. A ma kimse de senin boynuna haysiyetsizlik yaftası nı takamaz, iş bilmez diyemez, onurun ve şerefin lekelenmez, sana kötülük yapanlar kendi kötülükleri ile ceza buluverirler günü geldiğinde.

Demem o ki değ erli genç arkadaşım beş vakit namazı nı kılmayabilirsin, orucunu tutmayabilirsin onlar senin Allah ile arandadır ve hiç kimse karışamaz. Fakat ya şad ığı n şartlar ne olursa olsun insanlara zarar vermeyi, kullanmayı ve birilerinin sırtına basarak bir yerlere gelmeyi düşünmemelisin, ömür dediğin bir nefeslik zaman içerisinde," nasıl bilirdiniz" sorusuna ağızlardan olduğu kadar yüreklerden de yükselen “ iyi bilirdik” nidaları gelsin aklı na. sen nasılsa yaşadıkça öğrenecek ve daha onlar planlama halindeyken tanıyacaksın sana zarar vermek isteyenleri.

Şimdi ben bunları neden mi yazdım, belki anlar birileri ve belki anlatır birilerine... Mübarek Ramazan-ı Şerif’i yaşadığımız şu günlerde

YA ŞADIKLARIMDAN Ö Ğ RENDİĞİM BİRŞEY VAR
  

   Ya şad ı klarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
   Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
   Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

   İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
   Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
   Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
   Kopmaz kökler salmaktır oraya

   Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
   Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
   Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
   Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

   İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
   Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

   İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
   Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

   Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
   Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
   Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
   Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

   Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
   Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
   Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
   Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

   Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğ e, bütün evrene karışı rcasına    
   Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
   Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

                                 Ataol BEHRAMOĞ LU

“ Kendisine ula şamad ığı m için haber vermeden şiirinin adını yazımın başlığında ve şiirinin tamamını finalde kullandığım, Sayın Ataol Behramaoğlu’na saygılarımla”