Yazı Boyutu : 
Yılmaz Özdil
yozdil@hurriyet.com.tr
yozdil@hurriyet.com.tr
Velev ki mont!
08 Aralık 2010 Çarşamba 14:03
Gümüş yüzüğünü sağ eline takarak Müslüman olduğunu zanneden polislerimiz
tarafından... Tekmelene tekmelene burnu kırılan üniversite öğrencisinin
adı ne?
Miraç.
Kandilde dünyaya gelmiş çünkü.
Namazında niyazında babaanne istemiş, evlatlagelin kırmamış, Miraç konmuş torunun adı.
Anne, ev kadını. Baba, ilkokul mezunu, maden işçisiydi. Zonguldak’ta... Üç kuruş maaşla, hem toprağın yüzlerce metre altından kömür çıkardı, hem de pırıl pırıl üç evlat... Üçüne de üniversite okuttu; büyük oğlan Sakarya Üniversitesi’nde otomotivi bitirdi, büyük kız Gazi Üniversitesi moda tasarımından öğretmen çıktı, küçük oğlan endüstriyel teknoloji okuyor.
Babası maden işçisiydi diyorum, çünkü rahmetli oldu. Hastaydı, halsizdi hep... Türkiye Taşkömürü Kurumu tarafından defalarca hastaneye gönderildi, her defasında “Turp gibisin” dendi... Turp gibi olmadığını biliyordu ama, emekliliğine günler kalmıştı, sıktı dişini... Emekli oldu, üç ay sonra kanserden gitti. Yıllardır yuttuğu kömür tozu akciğerlerini bitirmekle kalmamış, çoktan bütün vücudunu sarmıştı. Emekli maaşı henüz bağlanmadan, toprağa verildi. Eşi alıyor şimdi o maaşı, 400 küsur lira... Miraç o parayla okuyor, Ankara’da.
24 yaşındaki bu delikanlıyla konuştum dün telefonda... “Ağabey, sordun anlatayım ama, yazma bunları lütfen, kendimizi acındırıyormuş gibi olmayalım” dedi.
Burnu unufak...
Onuru granit gibi.
“Annen?” dedim.
“Ağlıyor” dedi.
“Analar ağlamasın hükümeti” okusun diye yazıyorum bunları.
Gazeteciliğe polis muhabiri olarak başladım, 26 senedir gördüğüm, takip ettiğim örgüt’ün haddi hesabı yok; kaba tabirle bi kulağımızın arkası kaldı... Bu çocuklar onlardan değil.
Sizin çocuklarınız.
Burnu kırılan sizsiniz.
Zaten o nedenle, hiçbirinin sabıka kaydı çıkmadı. O nedenle, hâkim tarafından “suç muç yok, polise mukavemet de yok” diye serbest bırakıldılar.
¡
Peki dayak niye?
İşte onu da, bu memlekette eğitim bakanlığı yapan, AKP Genel Başkan Yardımcısı söyledi... “Bu işi meslek haline getirmiş öğrenciler var, bakın bunların giydiği montlar bile aynı” dedi!
Halbuki ne diyorlardı düne kadar... “Kılık kıyafeti yüzünden hiçbir öğrenci kapı dışarı edilemez, devlet kılık kıyafetle uğraşmaz, öğrencinin kılık kıyafetiyle uğraşmaya kimsenin hakkı yoktur, kabileler bile kılık kıyafet ayrımı yapmaz” demiyorlar mıydı?
E haliyle... Şimdi çıkıp, daha önce söylediğine benzer bi cümle kurmasını bekliyoruz sayın başbakanımızdan: “Velev ki, siyasi simge olarak mont giydiğini düşünün... Suç sayabilir misiniz? Özgürlükler noktasında, dünyanın hangi ülkesinde böyle bir suç var?”
Miraç.
Kandilde dünyaya gelmiş çünkü.
Namazında niyazında babaanne istemiş, evlatlagelin kırmamış, Miraç konmuş torunun adı.
Anne, ev kadını. Baba, ilkokul mezunu, maden işçisiydi. Zonguldak’ta... Üç kuruş maaşla, hem toprağın yüzlerce metre altından kömür çıkardı, hem de pırıl pırıl üç evlat... Üçüne de üniversite okuttu; büyük oğlan Sakarya Üniversitesi’nde otomotivi bitirdi, büyük kız Gazi Üniversitesi moda tasarımından öğretmen çıktı, küçük oğlan endüstriyel teknoloji okuyor.
Babası maden işçisiydi diyorum, çünkü rahmetli oldu. Hastaydı, halsizdi hep... Türkiye Taşkömürü Kurumu tarafından defalarca hastaneye gönderildi, her defasında “Turp gibisin” dendi... Turp gibi olmadığını biliyordu ama, emekliliğine günler kalmıştı, sıktı dişini... Emekli oldu, üç ay sonra kanserden gitti. Yıllardır yuttuğu kömür tozu akciğerlerini bitirmekle kalmamış, çoktan bütün vücudunu sarmıştı. Emekli maaşı henüz bağlanmadan, toprağa verildi. Eşi alıyor şimdi o maaşı, 400 küsur lira... Miraç o parayla okuyor, Ankara’da.
24 yaşındaki bu delikanlıyla konuştum dün telefonda... “Ağabey, sordun anlatayım ama, yazma bunları lütfen, kendimizi acındırıyormuş gibi olmayalım” dedi.
Burnu unufak...
Onuru granit gibi.
“Annen?” dedim.
“Ağlıyor” dedi.
“Analar ağlamasın hükümeti” okusun diye yazıyorum bunları.
Gazeteciliğe polis muhabiri olarak başladım, 26 senedir gördüğüm, takip ettiğim örgüt’ün haddi hesabı yok; kaba tabirle bi kulağımızın arkası kaldı... Bu çocuklar onlardan değil.
Sizin çocuklarınız.
Burnu kırılan sizsiniz.
Zaten o nedenle, hiçbirinin sabıka kaydı çıkmadı. O nedenle, hâkim tarafından “suç muç yok, polise mukavemet de yok” diye serbest bırakıldılar.
¡
Peki dayak niye?
İşte onu da, bu memlekette eğitim bakanlığı yapan, AKP Genel Başkan Yardımcısı söyledi... “Bu işi meslek haline getirmiş öğrenciler var, bakın bunların giydiği montlar bile aynı” dedi!
Halbuki ne diyorlardı düne kadar... “Kılık kıyafeti yüzünden hiçbir öğrenci kapı dışarı edilemez, devlet kılık kıyafetle uğraşmaz, öğrencinin kılık kıyafetiyle uğraşmaya kimsenin hakkı yoktur, kabileler bile kılık kıyafet ayrımı yapmaz” demiyorlar mıydı?
E haliyle... Şimdi çıkıp, daha önce söylediğine benzer bi cümle kurmasını bekliyoruz sayın başbakanımızdan: “Velev ki, siyasi simge olarak mont giydiğini düşünün... Suç sayabilir misiniz? Özgürlükler noktasında, dünyanın hangi ülkesinde böyle bir suç var?”
KÖŞE YAZISI YORUMLARI
Bu içeriğe kayıtlı yorum bulunamadı...
Bu içeriğe ait yorum yok. İlk ekleyen siz olmak ister misiniz?
YAZARIN DİĞER YAZILARI
ANKET
