Şaşırdık kaldık. Kim doğru söylüyor, kim yalan söylüyor, kim kimi müdafaa ediyor, kim kime güveniyor belli değil. Taraf gazetesi Aktütün saldırısı önceden biliniyordu diyor, insansız uçakların çektiği fotoğrafları yayınlıyor, genelkurmay “o fotoğraflar başka yerlere ait ve fotoğraftaki teröristlere gereken yapılmıştır” diyor. Hangisinin doğru söylemesini istersiniz? Türkiye’de inanılmaz bir şekilde sükse yapıp çok kısa bir sürede (ister cemaat destekli deyin, ister Ergenekon operasyonu için özel çıkarıldı deyin, ister işbirlikçi iş adamları toptan alım yapıp fazla satılıyormuş gibi gösteriyor deyin, öyle veya böyle) en çok okunan gazetelerden biri olanın mı, yoksa evlatlarımızı, kardeşlerimizi, babalarımızı 15 ay boyunca teslim ettiğimiz canımızı, malımızı, namusumuzu, sınırlarımızı korumakla mükellef, hala ve hala bütün araştırmalarda Türkiye’nin en güvenilir kurumu olarak görülen TSK’nin mi? Hangisi yalan söylüyorsa bu bir facia değil midir? Türkiye’nin en fazla okunan gazetelerinden biri TSK’ye iftira atıp halkı kin ve düşmanlığa sevk etmesi bir facia değil midir? Veya TSK'nin (ihtimal vermiyorum ama) hakikatten bilip bir şey yapmaması başka bir facia değil midir? Hangimiz bunu hatırlıyoruz veya konuşuyoruz? Hangi konuyu tartışmamız isteniyorsa onu tartışıyoruz, önümüze ne konuyorsa onunla yetiniyoruz, çünkü bize verdikleri bu kadar. Asıl facia budur işte. Onların kalıbının dışına çıkamamak.

HAYIR, BEN BUNU KABUL ETMİYORUM.

Salyalarını saça saça tartışanlar şimdide çıkıp bunların hesabını verecekler. Vur kaç, çamur at izi kalsın, küstüm oynamıyorum yooooook. Öyle dalavere yok.

Biz ülke olarak nereye gidiyoruz? Aklıselim bir arkadaş bunu bana açıklasın. Eskiden kim neydi, neciydi, neyi savunurdu bilirdik. 2 yıl önce “TSK nihayetinde Başbakanlığa bağlı bir kurumdur” deyip onu küçümseyenler şimdi TSK’nin yanında (bence doğru bir tutumdur) yer alıyor. Mayıs ayına kadar Barzani ve Talabani aşiret reisidir deyip aşağılayanlar şimdi muhatap almaya başlıyorlar.

Artık insanlar kendilerinden başka hiç kimseye inanmıyorlar ve bunda da haklılar, ideolojiler bitiyor, örflerimizi, adetlerimizi terk etmeye başlıyoruz. İşin kötüsü yozlaşıyoruz dostlar. Eskiden “kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda” derken artık şehitlerden sonra “vatan sağ olsun” bile demekte zorlanıyoruz. Çünkü biliyoruz ki bizi bize kırdırmak için bu ülkenin yaşanılası bir yer olmaktan ziyade terk edilmesi gereken bir yer olması için kurulan düzen, oynanan oyun neyse biz ona hizmet ediyoruz. Şehitlerden, ölümlerden sonra bu kanın nasıl duracağını, bu olayların nasıl bitirilebileceğini konuşmak yerine uğraştığımız konuya bakın. Kendilerine “demokrat” diyenler “demokrasi, barış, kardeşlik” sözlerini ağızlarından düşürmeyenler bugün kendilerini Başbakan’a denk görüp sivil itaatsizliğin önderi oluyorlar, diyalogdan bahsediyorlar.

Biz bu kadar birbirimize düşerken bize düşman gerekmez.

Kan akıyor önce onu durdurun kirli hesaplaşmalarınız sonraya kalsın.