Haber programında küresel krizin etkilerinden bahsedilirken, son zamanlarda türbelerde yaşanan izdiham gösteriliyordu. Sanki Kadir gecesi yaşananları izler gibiydim. Aslında ne Kadir Gecesiydi ne de herhangi dini bir gün…

Peki, bu yaşananların sebebi neydi?

Bu izdiham umudunu yitirmeye başlayan insanların çaresizlik içinde bir umud gittikleri türbeden yansıyanlardı kameralara. Ne zaman vatandaş umudunu kesse, kaybetmeye başlasa sığınılan bir liman olmuştur türbeler, yatırlar…

Eskiden ÖSS sınavı öncesi öğrencilerin,  bayramlarda annelerin teyzelerin, düğün öncesi ya da sonrası evli çiftlerin uğrak yerlerindendi türbeler.

Bu yaşananlar ezberi bozdu adeta.

Şimdi bütün bu duaların yerini sadece ortak bir dilek aldı; İş Bulmak. Çocukları, yakınları işten çıkartılanlar türbelere akın ediyor. Geçim sıkıntısından bunalanlar evliyalardan yardım umuyor. Çocuğu için iş isteyenler, ailesine umud kapısı arayanlar, hepsinin umud kapısı türbeler. Kısacası yüreği yananlar çareyi türbelerde arıyor. Ellerini açıp duaya başlıyorlar.  Yaşananlar İş duasına çıkıldığını özetliyor. Hepsinin tek derdi iyi bir iş. Aslında iyi bir işten kasıtları çok da farklı anlaşılmasın. Onların tek dertleri evlerine düzenli olarak ekmek götürmek.

Çünkü çok iyi biliyorlar ki

Umud; bir poşet ekmektir babanın elinde evine taşıdığı…