Kitapları, sinemalarıyla azda olsa mutlu bir insanı; marjinal oklarıyla yaralamak isteyen kaç kişi vardır? Kaç kişi vardır, seni senin dünyanda vuran.

Hangi benler, ben olmalar , beni  bulmalar daha var sorgulanacak? Ezilmek denilen fakirlerin hayatında, onur gibi birşeylerden bir pay var mı yeni yaşanacak günlerde? Hiç bitmeyecek bir telaş içinde insanlar, bilmiyorlar mı ömür bitmekte. Hayaller kurulmakta .Dağlara doğru türküler söyleyen temiz ve içli yürekler, aklını başına almış hayatlarında, kaybetmeyecekler, olması gerekeni.Hep iyiye güzele çağıracaklar insanları.Artık kötülük bitti.Savaşlar bitti.Huzur ve sukunet var. Öz, içinde bastırdığı yaşama gayesini büyütüp, bir resimde,geçip karşısına;

-Ne kadar yanılmışım, aldanmışım diyecek.

Kötülük bitti.Bitti artık insanı güvensiz kılan, başını öne eğdiren, duygular bitti. Öz de inanma duygusu;  oyun oynamaya gelmemiş çocukların ciddi yüzlerinde onurla ışıldıyor gözleri. Kork bu taplodan Ey Kötü!Ey Kötülük!

Oyun bitti. Kimse kandıramayacak kimseyi. Kiralar, faturalar, krediler,meslekler engelleyemeyecek iyiliği.Tüm reklamlara son. Sana hiç bir şey aldıramayacaklar. Barış vaadiyle ülkene gelip tüm değerlerini çalıp çırpamayacaklar.  Hep başka hayatlara dair beklentiler, mutsuz etmişti insanı.   Acı hayatımızın hep ortasında oldu. Boşlukta, savaşta, hapiste, sallantılarla dolu yaşamında ne düşünür insan?

Bir tiyatro oyununu izler gibi izleyin; basit hesaplar içinde koltuklarına tutunmuş insanları. Tam bir komedinin içinde olduğunuzu anlarsınız. Birbirleriyle laflaşmalarını, tenis maçı izler gibi izleyin.Güzel görüntüler,bakımlı yüzler, markalı ceketler,sırıtışlar. İçlerinde ben olmuş olmanın, bişey olmuş olmanın deneyimiyle olmazların insanları!

Sonun da tüm mal varlıklarınız hiçe dönüştüğünde, aynaya bakacak yüzünüz kalacak mı? İyiliğin hizmetine girdiğinizde, işinize yarayacak bir erdem olacak mı kalbinizde?

Tebessüm edin iyiler..