













Geçen
akşam siyaset meydanının 17. yılı olmasından dolayı Ali Kırca ülkenin dört bir yanından yaşları 10-17 arasında değişen Türkiye nin hemen hemen bütün renklerini barındıran çoçukları taşımıştı ekranlara.
Alt yazı da Türkiye nin çocuk açılımından bahsediliyordu..
Güzeldi, çocuk gözü ile bakmak nasıl diye kabarttım kulaklarımı en hassas şekilde
İlk başta güzeldi ve bir o kadar da saf
Sonra ne oldu nasıl oldu anlamadım o tertemiz çocuk yüreklere
Bir ara program öyle bir hal aldı ki Türkiye televizyonlarında söylenmesini bırakın insanların kendi aralarında konuşulması yasak kelimeler canlı yayında söyleniverdi Ali kırca’nın şaşkın bakışları arasında
Önemli olan işin o noktası değildi
Acı veren bir şey vardı çocuk yüreklerde
Acı olan Türkiye nin kardeş çocuklarının
birbirine bu kadar uzak olması
Anlamaması kardeşinin dilini ve
neden kendisi gibi konuşmamasından dolayı yadırgaması
Acı olan kendine eksik güvenleri ,buğulu gözleri ve dokunsan ağlayacak , söylemek istedikleri ve haklı olduğu halde ezile büzüle söyledikleri yarım yamalak ve bir o kadar da devrik cümleleri ...
Acı olan,
yüreğimizi sızlatan.
Ve acı olan eğitim ordusunun doğu yu nasıl zorunlu bir hizmet yeri olarak gördüğü
Ve sadece görev amacı ile zaman doldurması idi, bir çocuğun ağzından dökülen kelimelerde
Ve acı olan bir çocuğun uçurtma uçurmak istediği semalarda savaş uçaklarının artık son bulması isteği idi
Nedense programın sonunda kendime geldim biraz
Çocuklar çocuk saflığının en safını koydular ortaya
Ve kardeşlerini tanıma ve anlama fırsatı buldular Türkiye nin çocukları
Ve hala çocuklardan umudumu kesmemem gerekliliği konusunda bir kez daha haklı çıkardılar beni…
HANGİ SİYASET