Bir mevsimin değiştiği noktada başlar kırılma... İçini parçalayarak, yakarak ve illa ki tarifzis bir hüzünle, karmaşa ve şaşkınlıkla kaplayacaktır. Adını koyamadığın şeyler birbiri ardına çözülüp isimlerini bulacaklardır ama bu seni rahatlatmayacaktır. Aksine herşey biraz daha karmaşıklaşacaktır bu netleşmeyle bereber alıştığınız davranışlarınızı ve ruh durumunuzu birkez daha değiştirmenin eşiğine getirir sizi kırılma. Hayata bağlanmak için çiviler çaktığınız yüzeyler bu kırılmayla unufak olduğundan çiviler boşa çıkar ve siz düşmeye başlarsınız. Bu olacak olandır. Bir düşmeyi yaşayacaksınızdır ve bu kaçınılmaz olarak başlar, hiç zama kaybetmeden. Düşmek dehşetli bir duygudur ama ilk çarptığınız gerçeklikle bitmez düşmeniz, düşüşünüz merdiveninin ilk basamağıdır bu gerçeklik. Ardından ayağa kalkıp kendinize hemencecik yeni bir uçurum bulur ya da yaratırsınız. Çünkü düşmek kaçınılmaz bir gereklilik gibi görünür size, düşmezseniz birşeyler eksik kalacakmış gibi gelir ve artık eksik kalacak şeylere tahammülünüz kalmamıştır. Alışılmışlıkla düşersiniz her bulduğunuz uçurumdan , düştükçe aklınız özgürleşir ,rahatlarsınız, kalbiniz daha az sızlamaya başlar, düştükçe rahatlarsınız... İşin aslı kendinizi bulmaya, kendinize yaklaşmaya başlamışzınızdır. Doğanızı keşfetmeye başlarsınız unuttuğunuz ya da uyuttuğunuz güdülerini,sezgileriniz, hisleriniz uyanmaya başlar. Aklınız kırılmanın gerçekliğini arayan bir bilgeye dönüşürken siz kırılmayı öğrenirsiniz, sırlarını keşfedersiniz, bu sizi kendinize yakınlaştırır ve sevdirir. İçinizdeki yargılayıcı ve eleştirici sesler yavaş yavaş kısılıp bitmeye doğru evrilir ve siz kendinizi sevmeyi keşfedersiniz yeniden ya da ilk kez...
            Kırılma bir tür göçtür ama bunu kolaylıkla kabullenip içselleştiremez ya da anlayıp anlamlandıramayız yaşamla. Yabancılaşmaya başlarız kendimize, kırılmanın ilk anlarında. "BU NASIL OLABİLMİŞİTİR? BÖYLE OLMAMALIDIR, BUNU UMMAMIŞIZDIR...vs" aslında olanlar tamamen ihtimaller evrnine aittir ve olağan dışı ya da imkansız değildir ama biz bunu beklemediğimiz için hazırlıksız yakalanırız. Düşmeyi anlamaya başlayınca işin rengi değişmeye ve acıların ardından gelecek gerçekliğin bedelinin bu olduğu anlaşılmaya başlanır ve bu kırılmayı gerçek anlamda haketiği yere taşır. Kırılma değerli ve özeldir ve eğer sonu getirmemişse getirdiği güzellikler eşsizdir. Kırılmanın getirilerini başka bir şey veremez.
           Kırılma özgürlüğe doğru açılacak kapılar, yıkılacak duvarlar, kişinin kendisiyle başlayacak mücadelesinin zaferinin müjdeleyecisidir. Kırılma acı verir ve verdiği acı çok büyüktür. Acıyla uyumlaşıp onula bütünleşip bir olmadan kırılmanın aşamaları geçilemez ve bir kısır çember oluşur. Fakat kırılma bunu doğurmak zorunda değildir hatta en düşük ihtimalli sonuç budur ve bu da size bağlıdır.
           Acı fizikselik boyutuna insede bazen, genelde içsel ve ruhsaldır. Kırılma başladığında artık herşey değişecek ve hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktır. Tüm bunlara rağmen içten içe farkedersiniz, reddetseniz dahi, artık rahatlamaya başlamışsınızdır ve acı başka bir şeye dönüşmüştür sizin için. Öğrenilmiş ve öğretilmiş çaresizlikler ya da kaygılar, beklentiler hayal kırıklıkları ... size öğretilenden ve bilinenden çok daha farklı bir gerçeklik düzeyine ulaşmaya başlar. Artık hergeçen an daha huzurlu ve rahatsınızdır, zaman geçtikçe bu olgular daha da gelişir. Kırılma korkuların en büyüğünü yaşatır size ve bu korku kalbinizi durdurmaz ya da patlatmazsa siz başka bir boyutuna geçersiniz, kendinizin...