Yazmış olduğun ‘’Yitik Masumiyet’’ adlı kitabını bitirdim ve ağlıyorum. Odam karanlık. Seni düşünüyorum, çektiklerini ve hala ülkende küçücük kızların çektiklerini. Ve hala hayatın orda düzelmeden devam ettiğini, kız çocuklarının ırzlarına geçildiğini, ve işkence gördüğünü.. Rengi yüzünden dışlanmış ve kız çocuğu olduğu için tecavüz edilmiş ve genel eve satılmış.. anne yok baba yok sıcak yuva yok, okul yok ve üstüne üstlük etraf adeta kudurmuş erkeklerle dolu.. İnsanlık mı? İşte bu sorgulanır, vicdan mı? Senin günahlarını kim sorgulayabilir ki?   Yaşanılmamış çocukluk, zorla evlilik, ve boyun eğmediğin yerde işkence.. Olacak şey mi bu? Bir kız çocuğu için hayatta kalabilmenin ne kadar zor olduğunu anlattığın kitabın da; büyüklerin savaşları, büyüklerin borçları, büyüklerin sapıkça arzuları ve inançları yüzünden zarar gören yine çocuklarmış.. Bilinmeyen bir şey mi bu? Çocukların haklarını korumakta ülken yetersiz kaldığı gibi tüm dünya ülkeleri de ilgisiz? Değil mi? Büyük adamlarla başa çıkmak zor görünüyor. Ama buna rağmen, tüm dünyaya Kamboçya da ki kız çocuklarının nasıl şartlar altında yaşadığını duyurmuş oldun bu kitapla. Ve şimdi herkes şahit bu kitapta olanlara; siyasetçisi, et tüccarları; sivil kuruluşlar;    bitti mi peki?   Nasıl bir kan bağıyla bağlı bu çürümüşlük?  Sürekli yoksuldan alıp zengine veren ve kendinden başka doğru tanımayan yanlışları, tasdik etmekten insanoğlunun/mazlumların gücü tükendi artık.    

         Ne kadar sevgisiz yaşadığımızı, sevgisizlik yüzünden yozlaşmaya ne kadar müsait olduğumuzu yozlaştıkça da çevremize insanlara ve ülkemize büyük zararlar verdiğimizi görüyoruz bir kez daha, bir çok kez daha..Özgürlük ve çocuklar incitilmemesi gereken değerler.Nasıl bir hakimiyet duygusudur ki;   bir kız çocuğunun özgürlüğünü satın alabilir , işkence yapabilir, ne biçim bir şeydir bu; zalimin karşısında sus pus olur adalet; Nasıl bir şey?!!!!  

       Bütün imtihanları zalimler kazanıyor.Buna rağmen; öğretilmiş çaresizliklere direnmiş, cesur bir kadınsın. İçinde bulunduğun tehditlere rağmen ölmemiş olman, aidse yakalanmamıs olman, kaçırılan çocuğunu bulmuş olman büyük bir şans. Umarım her şey yoluna girer. Kız çocuklarınla sağlıklı ve mutlu bir şekilde yaşarsın. Sonsuz sevgiler.

         Gözyaşlarımla,