SEÇİM YAKLAŞIRKEN

Nihayet seçim havasına girdi Türkiye. 29 Martta seçmen sandığa gidecek, yerel yöneticilerini seçecek. Kazananlar, koltuklarına oturup yola devam diyecekler.

Her aday kendine bir slogan bulup halktan oy istiyor. Halka vaatler veriliyor, sokak sokak kulis çalışmaları yapıyor. Parasal desteği fazla olanlar ise seçmeni maddi güçle ikna yolunu seçiyor. Aşiret, etnik köken, hemşericilik, dinsel farklılıklar taraftar kazanmanın bir yöntemi, bir yolu oluyor.

Bu seçim diğer yerel seçimlerden farklı olacak; partilerin aldıkları oy bir erken seçimi gündeme getirebilecek. Özellikle iktidar partisinin oy kaybı yaşaması durumunda, siyaset hız kesmeden devam edecek.

Umutlar…

 Ülkemizde bitmeyen şeylerden biri umut! Yeni bir bahara mı kalacak yine, yoksa umutlar mutlu sonlamı bitecek? Seçmen umutla dolduruluyor her saat.

 Zülfü Livaneli, yazısında, “ülkede biri bir ışık yaksın herkes oraya koşar” diye yazmış.

Fakirin ekmeği umut olunca, siyasetçilere de fırsat doğuyor.

Ye Memedim ye…  

Bu seçimde ipin ucu biraz kaçtı gibi geliyor. Adı üzerinde yerel seçim, belediye yöneticileri seçilecek. Yol, su, kanalizasyon, park vb. şehrin rutin işlerini takip edecek seçilenler. İşsizlik, yoksulluk vb. ülke sorunlarını çözmek gibi ne bir güç nede böyle bir yetki söz konusu değil.

Adaylar işi abartıp, işsizliği çözeceklerini bile vaat ediyorlar.

Nasıl olsa seçim bu vaat olmadan oy gelmez diye düşünüyorlar. Sanki danışıklı dövüş gibi; seçmen alışık, adaylar alışık ülkede.

Bu seçimde belden aşağı vurmalar çok; iftiralar karalamaların ardı arkası kesilmiyor. Yarın, “seçim bitti, kavga bitti” diye adaylar kucaklaşır öpüşürse, ne olacak seçmenin hali. Yönetmen, “kamere stop!” dedi. Seyirci dağılın bu oyun burada bitti mi olacak?

Bu güzel ülkemiz daha çok seçimler görecek. Hepside birbirinin aynısı olacak ve biz; “bunu daha önce görmüştük, seyretmiştik” demeyecek, umutla doldurulacak ve umutla hayat yolunda yürüyeceğiz.

Ve umdun yolunu hayatın gerçekleri kesecek…