İlk görüşte aklına düşer,

Onu görebilmek için aynı sokaktan defalarca geçersin.

Kimi zaman ulaşamazsın, hep zirvede kalır duyguların.

Kimi zaman karşılıklıdır; tanışırsın, ulaşırsın sabahları ilk günaydın ona, akşamları ilk iyi uykular dileğin ona olur.

Yarım uykulardan uyanıp aramak istersin, kıyamazsın uyandırmaya.

Sonra eller birleşir, dudaklar birleşir, tenler birleşir ve bazen evler birleşir.

İlk görüşte kanına işleyen, zamanla ruhuna işler...

Yanındayken özlersin.


Derken zaman geçer.

Yanındayken özlediğini aramamaya başlarsın.

O sana sokuldukça, sen kuytulara kaçarsın.

O seni aradıkça, sen telefonu açmazsın.

O sana yazdıkça, sen okumak istemezsin.

Eskiden çok gelen, gün olur az gelir, yetmez, yetinemezsin, zaten sen de ona yetmezsin.

Ya kendini fazla, ya onu eksik görürsün. Ara sıra da aksi olur tabi; kendini eksik onu yüksek bellersin.

Ulaşmışsındır artık...

Çöp atmaya çıktığında görmek için sokağından defalarca geçtiğinin yüzüne, aynı evdeyken bakmazsın.

Avucunun içindedir, bütünüyle sendedir.

Özlem biter.

Hasret biter.

Aşk biter.

Sevgi yetmez.

Ve sadece şunu söyleyebilirsin “Benimki sadece aşktı...”

“ Düşüncelerime kısa filmi ile ilham olan Mert Dikmen’e selam ve saygı ile”