Öteki…Ötekiler…Ötelediklerimiz….

Hiç sorduk mu kendimize acaba öteki dediğimiz kim ? Acaba biz onlara öteki derken,onlara göre biz ne oluyoruz ? Hiç sorduk mu acaba kendimize bunu. Dışlayıcı bir yaftayı yapıştırmak her zaman kolay gözükmedi mi gözümüze, gerçekten hayatı samimi olarak yaşayabiliyor muyuz artık ? Yoksa bizim samimiyetsizliğimiz olağan olmuş ve bir girdap içersinde sonu olmayana doğru mu sürükleniyoruz…

Soruları daha da çoğaltabiliriz ancak sorulara çözüm olacak bilinci ne zaman oluşturabiliriz. Toplum içersinde birden çok farklı kesim vardır. Bizler var olan bu kesimleri kestirip atarak ne kadar sağlıklı bir toplum olabiliriz. Bir grubu düşüncesine göre dışlamak,ırkına,dinine göre yanımızdan ulaştırmak ne kadar samimi olmayan bir hayat yaşadığımızın göstergesi değil midir ? Anlık maskeler takarak,günü kurtarmak adına daha kim bilir ne kadar çok yalan söylenecek,kim bilir ne kadar çok insanın kalbi kırılacaktır.Dışladıklarımız veyahut toplumda görmezden geldiklerimize ait iki grubu örnek vereceğim.Birincisi engelli olarak gördüğümüz vatandaşlarımızdır.Aslında engeli olmayanların içersinde o kadar çok engel var ki onları görmemek için ellerinden geleni yapmaktadırlar.Sivil toplum örgütleri ellerinden geleni yapıyor olsalar bile yeterli değildir.Toplumsal bir bilincin oluşturulması en büyük şart olarak karşımıza çıkmaktadır.İkinci olarak da ‘roman‘ olarak ayırdığımız vatandaşlarımız.Onları şehirden uzaklaştırıp,toplumsal yaşamdan izole ederek ve onları kötü işleri yapmaya maruz bırakarak öteki yapanlar acaba kimlerdir? Bizler bir ötekinin var olmasından mutlu mu olur hale geldik? Ya onlar, öteki diyerek yüzlerimizi çevirdiğimiz,kötü örnek olarak herkese gösterdiğimiz,dışladığımız,dinlemediklerimiz…Onların suçu sadece öteki olmak mı ? Onları öteki haline getirenlerin kendilerine bakmadığı bir dünyada nefes almak,aman boşver diyebilenlerin arasında sesimizin duyulmadığı bir toplumda yaşamak ne kadar zor,ne kadar acı verici değil mi ? Sorular ardı sıra sıralanıyor hemen.Öyle ki yıllardır bu soruları kim bilir kaç kişi sordu ama kaç kere cevap alabildi.Cevapsız kalacağını bilsem de susmak ve onları görmeyip,öteki yaftalamısını kabullenmek içimden gelmiyor.Eminim ki sizinde içinizde bir gün bu soruların olmadığı bir dünya da nefes almak hayali var.Eminim ki sizlerde asıl engellin kimde,kimlerde olduğunu biliyorsunuzdur,ve biliyorsunuz ki öteki diyerek ötelediklerimiz aslında bizleriz…