Çok değil iki, bilemediniz üç ay önce Ortadoğu’nun belki de tarihinin en derin karmaşalarından birine yuvarlanmak üzere olduğu düşünülüyordu. ABD Eski Başkanı George W. Bush ve avanesinin iktidarı halefine terk etmeden önce İran’ı vuracağı ya da İsrail’in bu işi kendi başına yapmak istediği ve “istihbarat raporlarının da gösterdiği gibi” hazırlıklara başlandığı konuşuluyordu.

Bu kötümser tabloyu doğrulayan şeyler de oldu. İsrail, Gazze’ye saldırarak acımasız bir katliam yaptı ve resmi rakamlara göre bin üç yüz kişinin ölümüne neden oldu. İsrail’deki seçim çekişmesi savaş üzerinden yürüdü ve faşizan eğilimleri ile öne çıkan hizipler güç kazandı. Türkiye’nin arabuluculuk yaptığı Suriye-İsrail görüşmeleri kesildi ve Ortadoğu semalarında tehditler uçuşmaya başladı.

ABD’den dünyaya yayılan ekonomik krizin olumsuz etkilerinin bir türlü önüne geçilememesi ve yeni başkan Obama’nın “derin Amerika’nın” yeni projesi olduğuna dair ürkütücü spekülasyonlar, bölgenin yeni ve şiddetli bir krize doğru sürüklenmekte olduğunu haber veriyordu. Savaş tamtamları çalınıyor, ezeli ve ebedi doğu-batı çalışmasının yeni raundu için eller ovuşturuluyordu.

Obama İsrail’i ziyaret ederek, “İsrail’in kendini koruma hakkına saygı duyduğunu” açıklayarak terörü lanetledi ve İsrail’de yapılan seçimlerden radikal söylem sahipleri zaferle çıktılar. Yahudi şahinler Hamas’ı yeryüzünden silecek, tüm dünyanın “terörist olduklarını teslim ettiği” bu menfur hizbi ortadan kaldırdıktan sonra hızını alamayarak onun bir benzeri olan Hizbullah’ı da yok edecekti.

Korku dolu bir bekleyiş içindeydik…

Fakat göründüğü kadarıyla beklentiler boşa çıktı. İsrail’de seçimi kazanan şahinler hükümet kurma konusunda başarısız oldular. Dünyanın dengelerini gözetmek zorunda olduklarının bilincinde olan İsrailli seçilmişler, “kendilerini sonu bilinmez bir maceraya sürükleyecek” bir hükümet kurmaktan muhtemelen özellikle kaçınıyorlar, fakat şu ya da bu şekilde bir hükümet kurmayı başaramadılar.

ABD Başkanı Obama’nın Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, Afganistan ile ilgili bir toplantıya İran temsilcilerini de davet ederek yeni Ortadoğu için düğmeye bastı. Türkiye’yi ziyaret eden Clinton, demokrasi, modernleşme (modernleşme ile ne kastettiğini anlatmadı ama olsun) ve İslam’ın bir arada bulunmaması için herhangi bir neden olmadığını söyleyerek, “Türkiye’nin, dünya çapında çok önemli bir lider ülke olduğunu” falan açıkladı. Ayrıca başkan olduktan sonra bir Müslüman ülkesinde barış konuşması yapacağı açıklanan Obama’nın Nisan ayında Türkiye’yi ziyaret ederek Tahran ile Washington arasında arabuluculuk teklifi getireceğini “müjdeledi”.

Olmakta olanları hayretle ve dehşetle izlemekte olan biz fanileri asıl şaşırtan “açılım” ise İngiltere’den geldi. Hizbullah konusundaki tavrını sorguladığı anlaşılan İngiltere, Hizbullah ve Hamas gibi yapılanmaların bölgenin bütünlüğü içinde bulunan unsurlar olduğunu ve bu kuruluşlarla temas kurulması, yani artık Hamas ve Hizbullah’ın tanınması gerektiğini açıkladı. Ayrıca İran’a olan yaklaşımın da gözden geçirilmesi ve artık “havuç-sopa” taktiğinden vazgeçilmesi gerektiğini söyledi.

Bunca “açılım” haliyle bizi oldukça şaşırttı. Bir anda ne oldu, ne değişti, kimin başına tuğla, kiminkine kiremit düştü, bunları bilmiyoruz. Ancak şu da bir gerçek gibi duruyor şimdilik: Ortadoğu’da dengeler değişiyor. Kâğıtlar yeniden karılıyor. Görünen o ki, Türkiye de tüm bu “yeniliklerin” tam ortalarında bir yerde bulunuyor.

Gazze faciasının Araplar arasında mevcut olan bitmez tükenmez kavgalarının sonuçlarından biri olduğu anlaşılmış gibi ve Arap liderler uzlaşma arayışları içinde bulunuyor. Türkiye-İran, Türkiye-Irak ve hatta Türkiye-Kuzey Irak ilişkileri de son derece hareketli bir dönemden geçiyor.

Yarınlar ne gösterecek, bunları hep birlikte göreceğiz, ancak buradan görünen o ki, bir şeyler değişiyor. Umarız bu değişim iyi şeylere gebedir: savaşa, katliama değil barışa, sömürüye değil refaha, düşmanlığa ve kardeş kavgalarına değil sevgiye ve dostluğa…