Bir sevgililer günü faciasını daha geride bıraktık. Lahmacuna kalp biçimi verdiren, oyuncak köpeğin sırtının üzerine kocaman bir kalp yerleştiren, ağzını silmek için kırmızı kâğıttan peçeteler kullanan, yastığın tam ortasına pembe bir kalp konduran çarşaf, yastık, nevresim takımları, uçuşan öpücüklerle süslü kahve fincanları üreten sistem... Maalesef ki böyle kutlanan ve kutlanmasını hiç anlamadığım sözde özel günlerden biridir. Bir insanın kalbinin atışına karşılık duyduğu sesleri sevgilisine anlatmak için bu duyguları göstermek için herhangi özel bir güne ihtiyacı yoktur, olamaz. Sevgililer günü ile anneler ve babalar günü arasında gereksiz bir kıyas vardır. Sevgililik, ayrı bir dünya, ayrı bir zaman anlayışı. 365 günü görmez ki aşkın gözü, bir günün hesabını yapsın.
O hep kendi "an"larının peşindedir.
Oysa anne ve babalarımızı hep ihmal ederiz. Onlara bizim için ne kadar değerli olduklarını çoğu zaman hissettirmeyiz bile. Bu yüzden onlara bizim için ne kadar değerli olduklarını bize hatırlatan hissettiren ve bunları onlara hissettirmemizi sağlayan özel bir güne ihtiyaç duyarız. Aslında tembelliğimizi ve ihmalkarlığımızı bu günlerde unutturmaya çalışırız. Sevgililer gününü hiç kutlamadım bundan sonrada kutlamayacağım. İllede kutlamak isteyenler varsa şöyle seslensinler.

“İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda

Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda

Cahit Sıtkı Tarancı”

“ Ama ben eski zaman aşığıyım
Sevmek kadar katlanmak da gelir elimden
Gece hayalimde gündüz fikrimde
Ela gözlü o yar çıkmaz gönülden

Oktay Rifat”

Ve final…

“ Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar.

Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı.

******************************

Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı.

Sonra…
Sonrası iyilik güzellik!

Cemal Süreyya