Hal ilmi olan tasavvuf anlatılırken ona mensup olan ermişlerin yaşadıkları şoklardan bahsedilir.Vahdet şoku yaşarlar, bazıları gider geri gelir,bazıları ise gider ama gelemez meczup olur.Kesret şoku da böyle bir aşamadır.Çokluk içersinde insan kendini yoklukla boğar.

Biraz alakasız gibi görünse de günümüz hayatı içersinde dallanıp budaklanan kültürlerin,kültürel özelliklerin,yaşayışların nasıl ki tasavvuf ilminin doruklarına çıkmış bilge insanlar gibi çokluk içinde kaybolmuşlar ise kültürlerinde bu çoklukta kendilerinden bir şeyler kaybetmelerine değineceğim.Belki farklı bir pencereden olaya bağlanıyorum fakat bağlanılan yerden ulaşılacak sonuca sizlerde hak verecek,durup bir daha düşüneceksiniz.Dünya çeşitli kültürlere ev sahipliği yapmakta, bazı kültürler içinde barındırdığı unsurlar sayesinde yüzyıllarca yaşamını sürdürmekte bazıları ise bir iki asır sonra unutulmaktadır.Asimile edilip yok edilenler ayrı bir kefededir haliyle.Ülkemizde de kültürel bir çokluk yaşamaktayız.Bir mozaiğe sahip olan yurdumuz farklı etnik kökenli insanlara kucak açmakta ve onlara sahip çıkmaktadır.Bu etnik çokluk ile birlikte onların sahip olduğu kültürel özellikler zenginliğimize zenginlik katmaktadır.Her zenginliğin bir diyeti vardır elbet.Hal böyle olunca diyet olarak ödenen şey kültürel özellikler içersinden herhangi birinin yok olması olarak karşımıza çıkmaktadır.Bazen o kadar cüretkar oluruz ki etrafımızda bu kadar farklı özellik olmasına rağmen biz onu benimsemez, ona kötü muamele eder, onu dışlar bir kenara atar ve ne olduğunu hiç bilmediğimiz fakat popüler olan bir şeyi hemen sahipleniriz.Evet bu konu da çok azimliyiz ve bu azmimizle kendimize ait olanları unutmaktayız.Popüler olana köle olmak hatasının farkında olmamıza rağmen, biliyorum ki çoğu insan popüler olarak lanse edilen şeyi aslında sevmediğini söyler her yerde, fakat iş faaliyete gelince bir de bakarız ki ortada popüler olana sahip çıkmadım, ben onu yapmadım vs. diyenler en önde yer alırlar.Onlara da aslında bir şey diyemiyorum onlarda bir farklılıktır ve olması gereklidir.Farklılıklar olduğu sürece ancak bizlerinde farkındalığı artacaktır.Lakin bu farklı olanların bir gün normal olanlardan fazla olması ürkütür insanı.Öyle ki hiç kimse bu topraklarda yaşayanların torunlarının dedelerinin ilgilendiği,sürdürdüğü şeyleri unutsun istemez.Hiç kimse görüntüsü başka yaşayışı başka bir neslin devamını istemez.Hal bundan ibarettir.Hal istenmeyenlerin başa gelmemesini istemekten ibarettir.En basitinden bir örnek vermek istiyorum.Ülkemizde son zamanlarda spa masaj salonları ,fin hamamı,sauna vs. popüler olmuştur.Bizim toprağımızda bunlardan daha önemli olan bir hamam kültürü vardır.Fakat ne gariptir ki çeşitli hamam adetlerimiz unutulmuş, hamamlar turistik -ön bilgili-tabelalarını ışıklandırmıştır.Tabii ki saunası,fini,spası gelsin ülkemize çeşitlilik katsın ama onlar gelirken bizler kendimize ait olanları unutmayalım. Hamam kültürü unutmaya başladıklarımızdan sadece bir tanesidir.Bu yüzden çokluklar içinde şoka girip de bize ait olana sahip çıkmamazlık etmeyelim.Gün gelip de bize ait olanı başkaları bize anlatmasın diye…