Öyle bir devirde yaşıyoruz ki; ilim, bilim, teknoloji, kültür hepsi elimizin altında.

Dilersek dahice icatlar çıkarabiliriz, dilersek ulema meclisi kurabiliriz.

Fakat, her şeyi kendi cehaletimize yontuyoruz, öğrendiklerimizi çıkarlarımız doğrultusunda konjonktürel kullanıyoruz.

Düşünmeyen, yönlendirilen, hedefsiz, samimiyetsiz, bencil bir toplumuz. (sözüm meclisten dışarı)

Zaten bu saydıklarımdan bir tanesini hakkıyla yapsak kurtuluruz.

Mesela, yönlendirilen bir toplum değil de her şeyi düşünen, araştıran bir toplum olsak biraz sonra söyleyeceğim şeyler başımıza gelmezdi.

O kadar yönlendiriliyoruz ki; birilerinin bizi zorlamasına gerek yok. Kayıtsız şartsız kabul ediyoruz.

Bunlardan biri televizyon, bir diğeri de internet alemi…

Bir sürü diziler var aynı içerikte. Bu dizilerin revaçta olması da reytingleri yükseltiyor, yapımcıları böyle dizileri yapmaya yönlendiriyor.  

Sahneler öfke, kin, intikam ve hırs duygularıyla yüklü…

Aslında vermek istedikleri mesajlar farklı, fakat bizde ters tepiyor, öyle ki; eşeğin aklına karpuz kabuğu düşürüyor.

Sahneleri izleyenler, ekseri ergenlik çağındaki gençler…

Öyle etkileniyorlar ki; kanımız adeta donuyor.

Hatırlarsak geçtiğimiz günlerde Almanya’da, okulu basan genç, terör estirmiş birçok öğrenciyi öldürmüş ardından da intihar etmişti ve bir benzeri de Azerbaycan'ın başkenti Bakü’de olmuştu.

İşte başta da dedim ya yönlendirilen bir toplumuz. Televizyonda verilen olayları, kimi (tabiri caizse) eşekler karpuz olarak algılıyor.

Bunlara benzer bir olay da Yozgat’ta yaşandı.

Yozgat’ın sorgun ilçesinde bir lise okulunda, müdürden dayak yiyen öğrenci kimsenin olmadığı bir vakitte, yanına aldığı yirmi beş ve on sekiz yaşındaki gençlerle okulu basıp kapıyı kırıyor, sınıflara zarar veriyor ve müdürün odasına da bir not bırakıyor… Diyor ki: “bizler Şivan’ın askerleriyiz”.

Sözler tükeniyor böyle durumlarda. Böyle giderse her okulun önüne bir karakol kuracak hale düşeceğiz.

Televizyonda öyle karakterler gösteriliyor ve özendiriliyor ki;- Polat Alemdar karakteri de bunlardan biri- sadece gençler değil olgun insanlar da etkileniyor.  

  Öyle ki; İstanbul Kavacık’ta   tam bir Polat rüzgarı esti. Bir otobüsü durduran şahıs, silah çekip otobüsteki bir kişiyi öldürmek ister, tabii Cüneyt Arkın’lar da var toplumumuzda, bir şahsın kahramanlık sergilemesiyle ölmekten ucuz kurtulur.

Bu ve bunun gibi vakalar daha pek çok, anlatmakla bitmez…

Biz düşüncesizliğe, yönlendirilmeye, cehalete, devam ettikçe daha çok Şivan’lara, Polat’lara, Bihter’lere, Ferhunde’lere, Maraz Ali’lere esir düşeriz.

Daha çok, bilinçsizliğin ceremesini çekeriz.

Babalar kahvehaneden, internetin başından kalkıp, anneler Dallas gibi dizileri, her sabah buram buram aldatma, intikam hikayeleri kokan kadın programlarını bırakmadıkça, bu ülkeden ne AB yolcusu ne de muntazam ahret yolcusu olur.

Peki ne mi yapacağız. Çok okuyacağız, çok araştırıp çok düşüneceğiz.

İnançlı bireyler yetiştireceğiz. Her eve bir ibadet odası açıp o odada geliştirici sohbetler edeceğiz.

Onun bunun hayatını bırakıp kendi hayatımızı ve çocuklarımızı koruyacağız.

Zaten herkes kendi ailesini kurtarsa sorun kalmaz.

Unutmamak lazım çocuklar geleceğe bir mirastır, nasıl yetiştirirsek öyle bir miras bırakırız.

Balık baştan kokar, nasılsak öyle yönetiliriz…

 Nasılsak öyle yönetir ve öyle karşılık görürüz.