Türkiye bir katilin serüvenini yaşıyor ve öğreniyor son günlerde.
Bir yanda haklarını almak için mücadele eden TEKEL işçileri açlık grevinde.
Diğer yanda olacak şey değil ama oluyor, kalacağı otelin yıldızları ve bindiği araba, konvoy tartışılıyor alabildiğine.

Ve nihayet tepkiler geliyor basından; "Artık bu adamın resmini bile yayınlamıyoruz" aynen katılıyoruz.
Ama biter mi?

Peki nerede TEKEL işçisinin günlerdir soğukta hak mücadelesi?
Sokak arasındalar ya! Ne gerek var canım açlık grevine girmişler zaten. Manşetleri kaplamayalım boşuna dercesine basınımız.
Olacak şey değil.

İşçiler, acile kaldırılıyor, sondakika haberlerinde katil içeriden çıktı... haberleri ulaşıyor.

Bu nasıl iştir sitem etmemek elde değil.
8000 çoluk çocuk kadınla soğukta ekmek mücadelesi içinde. 30 yıllık bir katil kadar
değerimiz yok dercesine battaniyeleri üstlerinde.

30 yıl ceza yatmadılar belki
30 yıl bu ülkenin ekonomisine katkı sundular.
30 yıl üretimine katkı sundular.
30 yıl dünyanın sonu geliyor demeden, dünyanın geleceğine üretim yaptılar.
30 yıl sonra geldikleri yer beş yıldızlı otel odaları olmasada sokak ortası olmamalı.

Herkes ağzını açmış bir katilin ağzından çıkacak kelimeleri düşünüyor.
Acaba ne demek istedi?
Hep beraber aranıyor ayrıntısını köşelerde ve tv ekranlarında.

Nediyormuş o: “Dünya bitti”, “ben mesihim”, “İncili yeniden yazacağım”
düşünün dünyanın sonunu artık.

Diğer tarafa bakıyoruz dünyanın geleceği mücadelesi var.
Biri geliyor dünyanın sonunu belirliyor bir anda.
Ve tüm aklımızı, beynimizi oraya sürüklüyoruz. Vicdanlar değişiyor. Kimler tarafından yönlendirildiği açıkca belli bir kaç adamın ve Türkiye'nin değerlerine kurşun sıkan bir adam tartışılıyor artık.

İtalyan basına çok geniş yer vermiş bizim TEKEL işçimiz kadar olmasada 'Katile'!.
İtalyan halkı, soran muhabire diyormuş; Papa, onu zaten affetmişti. Bizde affettik. 
Papa, affetti ya Abdi İpekçi'nin sevenleri affetti mi? sormak gerekiyor.
TEKEl işçisi, ne diyor? bu konuda sormak gerekiyor.