Milliyet Gazetesi yazarı Hasan Cemal Kandil Dağı’nda...

Murat Karayılan ile röportaj yapıyor...

Murat Karayılan aklı yettiğince çözümlemeler yapıyor...

Türkiye’nin sorunlarına bölgenin sorunlarına kendi aklınca çözümler üretiyor...

Ertuğrul Özkök ise “Bak postacı geliyor selam veriyor, herkes ona bakıyor merak ediyor...” triplerinden takılarak İmralı ile görüşmek talebini açık dilekçe ile Genelkurmay ve Adalet Bakanlığı’na yineliyor...

Bu kadar insanımızın ve ülkemizin maddi manevi olanaklarının yıllardır kaybına neden olan bölücü ve yıkıcı terörün sözde liderlerinin görüş ve düşünceleri çok mu önemli!

Başı İmralı’da kuyruğu Kandil’de olan bu yılanların nereden sokacağı belli olmaz tabii...

Adamlar İmralı’nın olmazsa kendilerinin o da olmazsa siyasi temsilcileri olarak gördükleri malum oluşumların veya akil kimselerin sorunun çözümü için bir masada Türkiye Cumhuriyeti ile görüşebileceklerini söylüyor...

Bu hezeyanlara, saçmalıklara bir anlam veren var mı?

Yok son saldırılarda şehit edilen askerlerin emrini bunlar vermemişler, kırsaldakiler inisiyatif kullanmış falan...

Hasan Cemal gördüğü, gittiği yerlerin çiçeklerini, börtü böceklerini anlatsa daha iyi eder...

Hiç değilse edebi değeri olurdu...

Tabii gazetecilik adına bir başarıdır. Öyle olsa gerek.

Gazeteciler de, hoş görülerine sığınarak düşüncemi belirtmek istiyorum, ziyadesiyle omurgasız...      

Sözde örgüt liderinin Gülen’i ilerisi için risk olarak gördüğünü öğreniyoruz söz konusu röportajdan... Gerçi bu gün için de risk olduğunu iddia edenler de yok değil...

Bu konudaki görüş farklılıkları, Jüpiter’in etrafındaki halkalar kadar, kamuoyu tarafından biliniyor...

 
Millet ne düşünüyor, önemli olan odur...

Milletin kalbine, düşüncesine bir bakın...

Bizim milletimiz ariftir...

Kimlerin ne yaptığını ne ettiğini millet görmekte...

Kamu vicdanı bu değil mi?

Yoksa aydınların vicdanı mı?