Bu sefer kutlama yok sadece hak aramak var diye meydanlardalar, o meydanlardan bir ses Yusuf Akyan'dan; ''B en tekel alkollü içkilerde çalışıyordum şimdi 4/c kölesiyim dünyada böyle bir çalışma stili var mıdır? 4/c ne demektir? Memur' mu İşçi' mi? Memursak niye biz zam alamıyoruz. İşçiysek 4/c limi oluyor anlamış değilim. Bilen varsa anlatsın. İstanbul'da yaşıyorum 650 maaşla, çocuğum'da var iki tane...'' Anlatıyor sıkıntılarını neyi ne amaçla istediklerini, bir nevi bütün tekel işçilerinin sesi.

  4/C Zulümdür, zalimliktir 4/C, İnsan hakkı ihlalidir 4/C... Hâlbuki bu insanlar alın teri döküyor, emek veriyor, emeğinin karşılığını almak istiyor. Ne yaptınız? Özelleştirdiniz...

Tekel İşçilerinin direnişi 42 gün oldu . Bu direnişte kimlere ders verdiler peki?

Medyanın ve köşe yazarlarının büyük bir bölümüne, Sözümona demokratlara, Gardrop Atatürkçülerine, Sisteme göbeğinden bağlı olan titrek aydınlara, Emekçilerin sendika ve meslek örgütlerinin sözde yöneticilerine…

27 Mayıs’tan ;1960 ‘lı yıllardan beri Türkiye Devrimine işçi sınıfı öncülük ediyordu. İdeolojisi, siyasetleri ve pratiği ile. Bugün de, ABD emperyalizmi ve işbirlikçileri Türkiye Cumhuriyeti’ne son darbeyi indirirken devrimci yanıt, işçi sınıfı önderliğinde sahneye konuyor. Tekel işçisi tüm toplumu uyarıyor ve ayağı kaldırıyor.Mücadeleleri ve kararlıkları ile 70 milyona örnek oluyorlar.Verdikleri ders ise müthiş; direnen kazanıyor.İşçi Memur konfederasyonları, meslek örgütleri hayranlıkla izledikleri Tekel direnişine seyirci kalamadılar.Hükümet yanlısı politikaları savunmakla eleştirilen Hak-iş ,Memur-sen,Türk-iş sendikası bile.

Türk-iş demişken Karakaya’nın Unutulmazları… Yazımı okumanızda fayda var. Çünkü şimdi yazacaklarım Karakaya Emekçileri ile ilgili. İşte o yazımdan bir kısım

( Kendi imkanları ile devletten destek almadan Hatıra Ormanı yapacaktı ve oraya vefat eden iş arkadaşlarının adını verecekti. Tek başına olmadı tabi onu seven ona saygı gösteren herkes tuttu küreğin bir sapından. Ellerimizde nasırın ilk o günlerde oluştuğunu daha sonraları anladım. Hani sahanın bir köşesinde beklersiniz futbol maçına alınmak için gençsiniz ve oyuncular sizden çok büyük, oyuna alınma ihtimaliniz bile yokken yanaşıp kenara, -hadi oyuna gir, diyen insan. Duydukça anımsadık, anımsadıkça mutlu olduk. Her gecen an birçoğumuza tebessümle “nerde o eski günler” dedirtir oldu. Mutluluk hiçbir zaman küçük ya da büyük şeyler olarak tanımlanmamıştır. Bizler ya küçük şeylerle mutlu olmayı unuttuk ya da zaman mutluluğu büyük şeylere bağladı. Ama şu var ki; iyilik ve güzelliği ya da mutluluğu isteyip de başaramamak, sadece bizim bahanelerimiz arasında boğduğumuz terimlerden ibaret olur. Onun için hem kendi mutluluğumuz hem çevremize verebileceğimiz güzellik hem de bizden sonraki nesillere iyilik adına bir şeyler düşünmekten başlayabiliriz. Ne dersiniz? Bazı şeyleri anlamak için yaşamak lazım bence. Dikkat ettiyseniz isim vermedim, okuyunca bu benim desin diye...  

  SAYGILAR …  

--- KÜÇÜK YERİN MÜKEMMEL İNSANLARI---  

NEVZAT DEMİR, HAYRETTİN YILDIRIM, ALPASLAN BALCI, HASAN KAYA, RAMAZAN NAKÇİ, HALUK GÜLTEKİN VE CANIM BABAM...   

TURAN ABİ, ZEKERYA ABİ, SUAT ABİ, NAHİT ABİ, SERTAÇ ABİ, SEZAİ ABİ, FEHMİ ABİ, SEYFETTİN ABİ, ÖMER ABİ, EMİN ABİ, NURETTİN ABİ,OSMAN ABİ,HALİL ABİ, SEDAT ABİ...

(UNUTTUKLARIMIZIN AFFINA MAHÇUBEN)

Küçük yerin mükemmel insanları Tekel işçilerine destek için Ankara’daydılar . Sendikaları ile katıldılar, ve anı olsun diye bir iki foto çektiler Ankara’da. Facebookta gördüm resimleri ve altına beni üzen bir yorum eski çalışanlarından biri mühendis kendileri. Demokrasi özgürlük sizin neyinize siz oturun Karakaya’nın dağlarında… Fotoğraf altındaki yorum aynen böyle canımı sıkan beni üzen yorum işte. Onlar yine kendi imkanları ile devletten destek almadan mükemmel insan olduklarını Tekel İşçilerine verdikleri destek ile gösterdiler.

Boşuna dememişiz demek ki Küçük yerin mükemmel insanları diye bundan bir sene önce Nisan’ın Cumasında…