Daha 10 gün önce Gazanfer Özcan’ı yitirdiğimizde bu köşede O’ndan bahsetmiş ve bir Şiiriyle tamamlamıştım yazımı.

Gerçek bir duygu insanıydı, Şiiri yazmak için yazmayan, Şiiri kullanarak Popülizm peşinde koşmayan sipariş üzerine şarkı sözü yazmayan, Edebiyat dünyasının o meşhur lobileşmiş çevrelerine kimseyi sokmayanlar arasında olmayan hissettiklerini yazan ender rastlanabilecek isimlerden biriydi.

Kendisi ile ilk kez bir telefon görüşmesi ile tanışmıştım Gazete Kadıköy’de Muhabirlik yaptığım dönem de (2000 yılı ) Korsan Yayınlar ile ilgili bir haberime görüş almak için aramıştım kendisini Ev numarasını nereden bulmuştum onu hatırlamıyorum. Hiç tanımadığı bir isme diğer sanatçıların davrandığı gibi soğuk davranmamış evinin direkt telefon numarasını nereden aldığımı bile sormamıştı ki aradığım Ulusal değil Yerel bir Gazete idi.

Sonrasında Savaş Ay’ın O dönem Kanal 6’da yaptığı Sokak Arası programını Şiire ayırdığı bir programında bir araya geldik kendisi ile bizler genç şairleri onlarda Ustaları temsil ediyordu programda. O gün benim için gerçekten özel bir gündür Cem Karaca, Yusuf Hayaloğlu, Ahmet Selçuk İlkan, Nevzat Şenol ve daha nice değerli isim o programda idi, yazık ki elimde anı olarak sadece hafızam durur o güne dair ne bir fotoğraf ne bir görüntü yok bende.

Son olarak 2008 Haziran ayında bir telefon görüşmemiz olmuştu Hayaloğlu ile Dünya TV’de yaptığım Gönül Ekspresi adlı Programıma davet etmek için aradığımda kendisini sağlık durumundan sıkça bahsetmiştik doktora sıkça gidip geldiğini belki ayak parmaklarının kesileceğini söylemiş ve daha pek çok sıkıntısından bahsetmişti ama düzelir düzelmezde gelmek istediğini belirtmişti. Oysa o dönem Ustam dediğim özellikle iki isimden biri   “Sen hele bir başla birkaç bölüm ilerlesin sonra konuşalım yine”   bir diğeri de “Severek katılırım ama Yurt dışındayım ben şimdi döndüğümde konuşalım” diyerek geçiştirmişlerdi.

Ülkemiz maalesef Kapitalist düzene kapılarını çok çabuk açan ve Amerikan Emperyalizmine söz konusu para kazanmak olunca gönüllü kapısını açan ama iş sanat olunca çılgına dönen sahte Vatanseverler ile dolu olduğundan Ahmet Kaya hain bir linç ile yok edilmeye çalıştı bu Ülke’de. Siyasi Arena’da ne yapmış olursa olsun bir İnsan’ın sanatçı yönü ayrı tutulmalıdır bence Ve Özellikle de Dil Özgürlüğü’nü savunmanın dışında çok ispatlanabilir Vatan hainliği söz konusu olmadıkça.

Ben Ahmet Kaya’da Ozan Arif’de dinlerim.

Ben Nazım Hikmet’de, Necip Fazıl’da okurum.

Ben Yusuf Hayaloğlu’da, Aşık Sefai’de okurum .

Ve Eğer yakın tanıdığı değilsem birilerinin söylediği bölücülük, kışkırtıcılık vs bana göre Hikaye.

MEKANIN CENNET OLSUN YUSUF ABİ.

BİR VEDA HAVASI

Vakit tamam!..

seni terk ediyorum.
O bütün alışkanlıklardan
Ve bütün sıradanlıklardan öteye,
Yorumsuz bir hayatı seçiyorum.
Doyamadım inan,
Kanamadım sevgiye...

Korkulu geceleri sayar gibi,
Deprem gecesinde bir yıldız,
Birdenbire kayar gibi;
Ellerim kurtulacak ellerinden,
Bir kuru dal, ağacından
Çatırdayıp kopar gibi...

Aşksa bitti...
Gülse, hiç dermedik.
Bul kendini kuytularda, hadi dal!
Seninle bir bütün olabilirdik...
Hoşça kal gözümün nuru,
Hoşça kal...

Vakit tamam!..

seni terk ediyorum.
Bu, kırık ve incecik
Bir veda havasıdır.
Tutuşan ellerimden
Parmak uçlarına değen sıcaklık,
İncinen bir hayatın yarasıdır...

Kalacak tüm izlerin hayatımda.
Gözümden bir damla yaş,
Sızlayıp resmine aktığında;
Bir yer bulabilsem keşke
Bir yer, seni hatırlatmayan;
Kan tarlası gelincik şafağında...

Ölümse, korktun.
Savaşsa, hep kaçtın...
Vur kendini kuşkularda, hadi al!
Sen bir suydun oysa,
Sen bir ilaçtın...
Hoşça kal canımın içi,
Hoşça kal.

 Yusuf Hayaloğlu