Son yıllarda hem Dünya’da hem de ülkemizde bir çok nahoş olaylara şahit oluyoruz.

İnsanlık Milenyum’a girdi ama;hoşgörü olarakta, Taş Devrini yaşıyor adeta.

Gün geçmiyor ki,insanın içini acıtan haberler duyulmasın,bilinmesin....

Modern insanlık cinnet geçiriyor,bunalımlara girmekten kendini alıkoyamıyor.

Dünya’nın bir çok yerinden bu tip haberler geldikçe korkuyorduk,acaba bu modern zamanın hastalığı bizi de kuşatır mı?diye.

Maalesef! bizde kayıtsız kalamadık,bize gelmez denen bu hoşgörüsüzlük,birbirini anlamamak,her konuda ben haklıyım vs.diye çoğaltabileceğimiz “hastalıklarımız.”

İnsanlık nereye gidiyor?niçin bu hale geldi?her zaman manevi zenginliğimiz ile övündüğümüz milletimize ne oldu?

Her yerden “tuhaf”cinayet haberleri geliyor.Cinnet nöbetleri geçiren,akıl sağlığı bozuk bireyler “zembil'lemi” indi!Yeryüzüne tabi ki hayır!..

Adım adım gelindi bu safhaya...

Maddi olarak donatılan insanları manevi olarak tamamlamazsanız bu insanlar birbirine tahammül edemez olur,hoşgörü,birbirine saygı,hep bende olmasın,biraz da karşımdakinde olsun,demeyi nasıl zorlaştırdık el birliği ile.

“Komşusu aç iken tok uyumayan” bu millete ne oldu?yine,yan dükkandaki komşum siftah etmedi ondan alın diyen nesillere ne oldu?..

Trafik’te birbirine yol vermeyen,vay! bana yan baktı deyip,silahını ateşleyen insamız bizim değil mi?

Bütün bunlar maneviyatı bozulan,psikolojik çıkmazlara saplanan,sanal dostluklara,sanal iletişime geçen,kendinden başka bir şey düşünmeyen bireyler çıkardı ne yazık ki!

Çöp konteynırlarında münevverler buluyoruz ne acı!!!

İnsanlığa medeniyet sunan bir kültürün çocukları birbirini doğruyor ne kadar zalimce...

Tüm bunları aşmanın yolu yok mu?

Sevgi,saygı,hoşgörü göstereceğiz,empati yapacağız bir anlık öfkelere kapılmayacağız,karşımızdakini dinleyeceğiz yaşı ne olursa olsun,küçük,büyük demeden,bunlar reçetelerimiz olmalı bizim.

Devletimize de çok iş düşüyor,okullardaki eğitimi daha bir ince eleyip sık dokumalı,talim terbiye medotlarını gözden geçirmelidir.Anne-babalar ve özelliklede toplumun kanaat önderlerine de çok iş düşüyor,mesajlarını toplumu germeden vermeliler artık...

El ele verip bu cinnet halinden kurtulalım,satırlara sığdırabildiğimiz kadarıyla,dilimizin döndüğünce anlatmaya çalıştık,Mevlana ve Yunus’a sahip bu kültürün çocuklarına...

Haydi ilk adımı siz atın,karşınızdakini beklemeden.

Sevgiyle kalın,hoşçakalın......