"Şair kente döndü, topla saçlarını keder”

İçinde hâlâ şarkı biriktiren insanlar olmalı orada, duvara yaslanıp güneşe yüzünü dönebilen, gururdan başı dönmeyen insanlar.

Çünkü zamanın bizi anlamsız kıldığı yerdeyiz. Ne zaman, nerede, nasıl keder sahibi olacağımızı bilmeden yaşadığımız günlerin sezdirmeyen sarmalında.

Kucaklaşmanın hesapsız seyrini içinde taşıyan insanlar, Hayır’lı bayramlar.

Buz üstünde kaydığımız zamanlardan kalma mutluluklar edindik. Sevincimizde hâlâ o soğukların sıcaklığı saklı.

Orada öğrendiklerimizle sarıldık yaşama, orada öğrendiklerimizle ayakta durmanın, boyun eğmemenin, ısrar etmenin, soru sormanın ne demek olduğunu, karşılığını ve sonuçlarını yaşadık.

Yüzleştikleriyle yaşayabilen insanlar, küçüklerin gözlerinden büyüklerin ellerinden öpenler, Hayır’lı bayramlar.

O kalp sızlaması; kimselere bildirmeden acıyı içimize gömüp yeni acılar edinerek sözcüklere yaslandığımız resimler. Kuşkusuz bu tümcelerin anlamsız geldiği kalabalıktan uzakta başka bir hayat. Çok sabah işe giderken, yokuşun ortasında mola verip çayını içmek için telaşlandığımız kaldırımdaki eskimeyen dostlarımız. Telaşlı ayrıntılar. Umut. Yine akşam dönerken başka bir hayata adım atmanın şişelerini satan adam. Saçlarımızı rüzgâra bırakmanın neşesi.

Cüzdanında, hâlâ sevgilisinin resmini taşıyan insanlar, bilmem hangi zamanda hangi kentte, bir pastane peçetesine yazılmış sözcükleri tılsımlı bir hazine gibi saklayan insanlar, Hayır’lı bayramlar.

Çocukların saçlarına sevecenlikle dokunanlar, ziyaret edenler, ziyaret edilenler, özleyenler, özlenenler, Hayır’lı bayramlar.

Bekleyenler, umanlar, dargınlar, hayatın savurduğu kimliksiz insanlar, kimliksiz gömülenler, hastalar, çocuklar, bilcümle yaşlılar, elbette bütün anneler, Hayır’lı bayramlar.

Orada, sararan yaprakların üzerinde yağmur damlaları birikirken, akşamdan kalma baş ağrılarıyla sabaha uyanan babalar, Hayır’lı bayramlar.

Yeni bir hayatı müjdeleyen insanlar, sözcüklerin arkasına saklanmadan konuşan dürüst insanlar, zamanının gelmesini beklemeyen adamlar, pusuda beklemeyen şefkat safsatası, işsiz kalabalık, hodri meydan delikanlılar, duvar diplerine mektup bırakanlar, utangaç elli genç kızlar, yol gözleyenler, yola bakmaktan gözü yorulanlar, Hayır’lı bayramlar.

Sokağın sesiyle hayata renk katanlar, grevdeki İşçilere çay demleyen insanlar, yorgun öğretmenler, muhterem memurlar, taşeronda çalışan işçiler, sigortasız son ütücüler,   umutsuz eczacılar, kaygılı öğrenciler, megafonla ya da içine bağırarak karşı gelenler, alnını şükranla secdeye koyanlar, okuyanlar, yazanlar, kalemini satmamış entelektüel namus, çocuklarının geleceği için sabah akşam kâğıt toplayan siyah elli insanlar, kederli ayaklarının yorgunluğuyla sabaha ulaşan garsonlar, bedenini kiraya veren seks işçileri, çaresizlikten sözcükleri kemiren tahrip gücü yüksek yalnızlar, alın terini sıcağa silen fırın işçileri … Hayır’lı bayramlar.

Güzel bir hayatı hakettiğini düşünen insanlar, Hayır’lı bayramlar.