Haydi, Gençler Açık Öğretime

—Ah Sarsak ah, on dakikalığına diye gittin üç saatte gelemedin. Adam olmazsın oğlum sen! Askere nasıl yollayacağız seni bu kafayla?

—Askerliğime daha çok var Ustam. O zamana kadar adam olurum.

—Ne çoğu be, şunun şurasında iki yıl kaldı. Hem nereye gittin sen bakayım?

—Kampanya vardı da oradan geliyorum Usta.

—Sarsak herif! Bu ülkede kampanya biter mi? Ne kampanyasıymış bu?

—Haydi, Gençler Açık Öğretime kampanyası.

—Ne dedin? Haydi, gençler açık öğretime kampanyası mı? Bak Sarsak! Ustan ile dalga geçme, caiz değil. Bunu daha önce bin kere demedim mi ben sana?

—Ah kafam! Usta vallahi dalga geçmiyorum. Vurup durma şu kafama artık o bana lazım.

—Hâlâ yalan dolan işin. Haydi, Kızlar Okula kampanyasını duydum da Açık öğretime kampanyası da neymiş?

—Bu yeni çıktı, duymaman normal Ustacığım. Kuyrukta duydum. Hocalar da yeni duymuş. Kampanyayı duyanlarda koşacaklarmış daha.

—Tamam, fazla çene çalma! Elindeki işi de yap! Bir yandan da anlat bakalım şu kampanyayı.

—Şimdi Ustacığım sorulan 180 sorudan 36’sına doğru cevap verirsen bu kampanyadan yararlanıyorsun. Yani öğretmenliğe aday oluyorsun.

—Nasıl öğretmen mi oluyorsun dedin?

—Hemen değil tabii 4 yıl okurken, eğitim alıyormuşsun ondan sonra. Bir eğitim var, bir de 4 yıl okumak var, aralarındaki farkı anlamadım, ama her kesimin ihtiyacı olan bir şey varmış onu öğrendim. Kuyruktakiler büyük düşünür CEM YILMAZ boşuna dememiş diyorlar: “EĞİTİM ŞART!”

—Ama bu eğitim her kesime şart! Sarsak olacak iş mi bu? 180 soruda 36 doğru çok az değil mi? Benim bu yaşımda millî takımda oynayıp 180 maçta 36 gol atmam gibi bir şey bu. Koskoca kale, sağıma soluma çarpar bir şekilde gol olur. Gerçi seninkisi daha büyük bir ihtimal.

—Ama kolay olmadı. Sıra bekledim. Bütün haftalıklarımı yatırdım. O paralar elimden çıkınca yüreğimi kendi elimle el eline teslim ettiğimi sandım be Ustam.

—Peki, ne öğretmeni olacaksın? Hangi bölüme kayıt yaptırdın.

—Vallahi Ustacığım en zor tarafı buydu. İlk önce Uluslararası İlişkiler okuyayım diye düşünüp karaladım.

—Beynelmilel okuyacaksın ha, onun öğretmenliği oluyor mu?

—Yok, yok tam çıkarken Felsefeyi karaladım. Hemen felsefik düşündüm. Bu Felsefe bizi bozar dedim. Karaladım İşletmeyi.

—Oğlum dur! Pazardan domates mi seçiyorsun. Ne bu böyle ya halk pazarı gibi.

—He işte Ustam! En organiğine karar kıldım. Sosyolojiyi karalayıp vazgeçtikten sonra, Türk Dili yahu gerisi neydi, dur bir saniye okuyayım kâğıttan heh buldum Türk Dili ve EBeDi yaaatı bölümünü karaladım.

—Eee Ebedi yata yata bitirirsin artık. Zaten bölüm sen bitirince iyice karalanacak. Yahu Sarsak dershaneye filan gitmeden, hazırlanmadan nasıl kazandın aklım ermiyor vallahi.

—Nasıl hazırlanmadım Ustam! Başvuru sıraları, banka sıraları işte buralarda kulaktan dolma çalıştım. Biliyorsun sınav için taaa karşıya Sarıyer’den Beykoz’a geçtim.

—Hayatında kaç kitap okudun Sarsak? T9 olmasa mesaj yazamayacaksın. Bir mektup yazdın mı da bu bölümü okuyorsun?

—Çok gazete okurum biliyorsun. Kampanyayı da oradan öğrendim zaten. Bitirince karalama türü şöyle iki ciltlik bir kitap yazmayı düşünüyorum. Kitabımı bitirdim mi değmeyin keyfime. Üşenmeyeceğim oturup sonuna kadar ne yazmışım bakayım diye okuyacağım o kitabı.

—Sen mi kitap yazacaksın?

—Tabii ki tek kitap değil işimiz. Az Osmanlıcam, az biraz Kırgızcam, Özbekçem de olacak Uygurcanın, Eski Türkçenin de ucundan tutup karıştıracağım. Al sana muska. Muska yazacağım. Ramazanlarda kapımız tekke kapısına dönecek. Yırttık yani ustam yırttık.

—Sen de haklısın be Sarsak Ses. Ne diyeyim bilmiyorum ki? Sizi karalama sistemle hayata atanlar düşünsün. Suçlu onlar. İlkokulu köyde peynir, tere yağ ile ortaokulu şehirde karalayarak dışarıdan bitirdin. Liseyi de karaladın bitti. Üniversiteyi karalayıp bitirmek hakkın senin. Karala! Karala! Hayatta biter. NASIL OLSA KARALAMA BAŞLANILAN HAYATI DIŞARIDAN BİTİRMEK DE ABES OLMAZ!