Özleminle dop doluydum
dün gece,
köyümün yamacındaki
bozkırda,
Doğanın gece ihtişamı
bir başkaydı
yağmur yüklü bulutlar
örtmüştü
yıldızların pırıltısını
ve ufukta beliren
bir ışık
başka coğrafyadan gelen
bir uçak sesi
bozuyor gecenin
sessizliğini
yaşamı şiirle döşerken
sağnağa katıyor özlemin
gönlümde akan dizeleri
yağmur damlalarının vuruşuyla
kıpırdıyor yerlerle örtüşen
yaprakların hışırtısı
toprakta keskin bir nem
kokusu
çok hafiften uğuldayan
rüzgar
ve sessizce akan bir ırmak ninnisi
duyulyor derinden
özlemle bekliyorum şafağın
sökeceği anı
gündoğumuyla ulaşmak
isterim sana
sabahın esintisiyle salanan
bozkırdaki çiçeklerle...

Zafer Yakut