Daha bir hafta öncesine kadar Filistin’de dehşet verici bir katliam yaşandı gözlerimizin önünde… 1000’in üzerinde insan hunharca, acımasız bir şekilde katledildi. 5000’den fazlası da yaralandı. İnsanlığın onuru ayaklar altına alındı ve zayıf bir halk, güçsüz bir toplum haritadan silinmek istendi.

Çok değil, bir hafta geçti vahşetin üzerinden… Ama sanki hiçbir şey olmamış gibi davranmaya başladık. Kendi hayhuyumuza geri döndük. Yerel seçimleri, Ergenekon davasını, Ergenekoncuların savunmalarını, Fenerbahçe-Trabzonspor maçını, Güiza’nın eski ve yeni sevgilisini, Kadir Topbaş ile Kemal Kılıçdaroğlu’nun düellosunu konuşmaya başladık.  

Dünyanın diğer yerlerinde de aynı işledi süreç… Gazze’de yaşanan katliam unutuldu, Amerika’nın yeni başkanı konuşulmaya başlandı. Obama’nın eşiyle başkanlık mührü üzerinde yaptığı romantik dans, doğalgaz krizi, Obama’nın kürtaj açılımı, Bush’un ardında bıraktığı mezbelelik vs…

Oysa katliamdan kaçan Gazzeliler, geri dönmeye başladıkları topraklarında evlerini bulamadılar. Moloz yığınları ile karşılaştılar evlerinin yerinde… Biz doğalgaz zammını tartışırken, onlar, yaşlı gözlerle bakıyorlar beton ve demir yığınlarına… Ne yapacaklarını bilemez durumda bakıyorlar, evlerinin yerinde esen yellere…

Sağ kolunu kaybetmiş bir baba, insanlıktan nasibini almamış katiller tarafından öldürülen üç yaşındaki küçük kızının minik papuçlarını gördüğü zaman moloz yığınlarının arasında, neler hissediyor dersiniz? Ya kocasını kaybetmiş yirmili yaşlardaki genç anne… Sekiz aylık oğlunu hangi duygular içinde emzirmeye çalışıyor, iyi beslenmediği için yeterli sütü üretemeyen kederli göğsünde?

Yarım asırdan beri Filistin’de işlediği cinayetlerin hesabı kendisinden sorul(a)mayan İsrail, vaz mı geçecek işlediği vahşetten? Buna mı inanıyorsunuz? Bir nesli yeryüzünden silmeye, masum bir soyu kurutmaya azmetmiş bu eli kanlı katil, Türkiye Başbakanı’nın çaresiz inleyişlerini, utanmazca, “anti-semitizmi körükleyen açıklamalar” ilan ederek, Türkiye’yi “terörün yanında olmakla” itham ederken, küçücük çocuklara kurşunlar yağdıran savaş suçlusu katillerini uluslar arası mahkemelerde açılması muhtemel davalarda yalnız bırakmayacağını arsızca tüm dünyaya ilan ederken, gerçekten de barış yanlısı olabileceklerine inanacak mıyız?

Filistin’de bugün yaşanan ve daha önce yaşanmış olan, muhtemelen yaşanmaya da devam edecek olan vahşetin sorumlusu, İsrail olduğu kadar, gözü kör, kulağı sağır dünyadır da… Biziz yani tüm bu vahşetin sorumlusu… Biz, yani kendilerine insan diyenler…

Biz ki, akşam yatıp sabah kalkınca unutuyoruz, tüm olanları… Biz ki, şahit olduğumuz vahşet karşısında aksa da gözyaşlarımız, hemen kurutmayı başarabiliyoruz onları… Daha kurumadan 10 yaşının altındaki onlarca çocuğun ıslak mezarları… Daha tüterken Gazzelilerin evlerini yıkan ateşin dumanı ve daha soğumadan masum insanların bedenleri…

Tam da bundan dolayı sorumlusuyuz kanlı vahşetin… Tam da bundan dolayı suçluyuz. Gazze’yi unutmak, bir insanlık ayıbıdır. Gazzelileri unutmak, bir insanlık suçudur. Ve bu suçu işleyen bizler, bu ayıba ortak olan kalplerimizi yargılamalıyız vicdanlarımızda… En ağır cezalara mahkûm etmeliyiz unutkanlığımızı… İdam etmeliyiz duyarsızlığımızı, bizi utandıran güdük hafızamızı söküp atmalıyız beynimizden…

Biliyorum… Biz yine devam edeceğiz hayatımıza… Meydanlarda İsrail bayrakları yakacak, Sam amca kuklasını ateşe vereceğiz. Kahrolsun İsrail diye haykıracağız tüm gücümüzle, vicdanımızı rahatlatmak için… Ama ne İsrail kahrolacak haykırışlarımızdan, ne de Filistin’in kara yazgısı sona erecek.

Her şey eskisi gibi devam edecek yine… Biz mitingden, yüksek doğalgaz faturalı sıcak evimize döneceğiz. İsrail ile yaptığımız kârlı anlaşmaların bozulmaması için temkinli davranacak, bayrak yakarak üzerimize düşeni yaptığımıza inanacağız. Bu arada Filistinliler üşümeye değil, ölmeye devam edecek.  

Hep böyle oldu çünkü…