FUTBOL VE MEDYA

Spor denince akla futbol gelir. Ülkemizde ve dünyada tek spor dalı futboldur. Böyle bir yargının baskın geldiği bir ortamda medya spor olarak futbolu muhatap alır ve sürekli olarak gündemde tutar.

“Benim oğlum, ya topçu; ya da popçu olacak” fikri nereden gelir diye sormayın. Kolay para kazanma yolları diye topluma enjekte edilen fikirlerin meyveleridir. Para kazanmak öyle kolay hale gelir ki, bir maçta dünyanın parasını kazanıverir futbolcular. Bir şarkı söylemekle, köşe oluverir sanatçılar. Öyle karın tokluğuna çalışmakta neyin nesi? Hele fabrikalarda asgari ücrete on iki saat çalışmak mı? Aptalların yapacağı iştir. Kafasını kullanan, topçu olur topçu!

Büyük pazarın çalışma alanı da büyük olur. Yorumcular, programcılar; maçlar, tribünler, magazinler…

Medya niçin bu kadar iştahlıdır?

Ciddi bir seyirci kitlesi vardır. Lig maçları, hele milli maçlar ne büyük karlar getirir. Düşünün, kendi ekranlarından maçı veren kanal dünyanın reklâm gelirini elde eder. O yüzden medya-futbol iyi bir ikilidir.

Futbol, ( 3F)’nin birini temsil eder. Toplumu uyutmanın en büyüklerindendir. Yüz binler, milyonlar ekran karşısına geçer, topun tarihi seyrini izler. Hayatın gerçeklerinden kopar. Afyonun etkisinde kalmış gibi uyur, uyutulur.

Sermaye-medya- futbol sonuç; uyuyan toplum…

Her kesimden izleyicisi olan futbol kumardır aynı zamanda. İnsanlar bahisler oynar, alınan maç sonuçları, şans kapısını aralamak içindir. Günlerce çalışır insanlar, hangi takım yenebilir diye.

Takımların performansı, oyuncuların başarı grafiği incelenir. Takımların güç dengeleri tartılır ve kuponlarda çiziklerle ihtimaller resmileştirilir.

Umut kapısı olur sömürü kapısı. Onca insan küçük paralar yatırır ve çok büyük miktarlara dönüşerek birilerinin cebine girer. Kumar, resmileşmiş, devlet tarafından oynatılmış, kimsenin ruhu duymamıştır bile.

Kimse bu kolay kazançtan vazgeçmez. Bırakın geçmeyi, ülkeleri aşarak uluslar arası bir sömürü kapısı aralanır. Medya bunun en büyük aracısıdır.

 Medya kara dönüşen bu spor dalını, o kadar önemser ki, futbolcuların özel yaşamlarını ekranına taşır. Para, şöhret, lüks yaşam vb değerlerle bütünleşir futbolcu. Sanki tüm oyuncular bu şöhretten sonuna kadar faydalanıyormuş gibi bir mantıkla işlenir.

“Para getirmeyen, paraya dönüşmeyen spor, spor değildir” mantığı ile işleyen sistem; işin, eğitim, sağlık, paylaşım, mücadele yönünü hiçe sayar. Ekranlarında diğer spor dallarına ambargo koyar.

Medya-futbol sermayenin dostlarıdır. Hepte dost kalacaklardır. Yeni bir sömürü alanı oluşana kadar birliktelik devam edecektir. Futbolun her mamulü bu nedenle bu kadar önemsemekte, saatlerce programlar yapılmaktadır.      

Sanmayın, futbolun yüzü suyu hürmetinedir bu kadar ilgi.

Darısı diğer spor dallarına…