Hiç sinirlenmeyeceksin. Hiçbir şey seni yeni dünya düzenin sevilen bir insanı olmaktan alıkoymamalı. Peki efendim. Evet efendim. Sana otur derseler oturacak, kalk derseler kalkacaksın. Bunlar hep iyiliğin için. Aklından neden geçirmeden… kimsenin gözünün içine bakmayacaksın, başını kaldırmayacaksın, evden çıkacak, yolda yürüyecek, işe gideceksin. Bunca yıldır seni bir kalıba sokmak için uğraşmadılar mı? Seni kurtarmak için değil seni cümle aleme rezil etmek için, seni her yerde gözleyen seni her yerde dinleyen seni tanrı gibi  korkutan bu düzeni alkışlamak birinci vazifen.

Kapıyı tıklatıyorsun, ne olacağını ne çıkacağını bilmeden hazırlıksız yakalanamazsın. Planları yüz yıllık, yalnızlıkları yüz yıllık. Hayata başlamak gibi güne başlamak, konuşmayı öğrenmeden, yürümeyi öğrenmeden, renkleri seçemeden, konuşmadan, yürümeden gri gri başlamalısın güne. Güneşin tepende ve yalnız. Kendisinden başka güneş olmayan güneş gibi insanlar, ama ısısı kendine menkul. Bir sürpriz mi bekliyor acaba günün içinde ya da sonunda, hayır hayır, sürprizler sana göre değil. Bir mendil karşılığı muştulanamayız. Kaderin belli senin. Alacağın ve vereceğin de. Alacakların az, vereceklerin çok olan aktif ve pasif hesap cetvelinde, itaatkar olman için, boynunun borcu borçların da kaya gibi sırtında iken, sürprizler sana göre hiç değil. Seni bekleyen  yüreğinin içinde harmanlanan; karmaşa. Ne o gün gelir, ne sürpriz. Sadece şudur; zaman geçip gider. Zaman sürükler, zaman durmaz, koşarsın ve beklersin, uyursun ve uyanırsın, yersin ve içersin, umut edersin ve yanılırsın.. Buna mücadele mi diyoruz? Bu bir başkalaşım süreci, insandan başka bir şeye dönüşme…

Kendini bildin bileli hayat hep aynı mı? Üç beş kelimesiyle devran olan hayat! Ne olsun işte; sürünüyoruz, ne olsun iyi işte, ne olsun hep aynı, ne olsun işte bıraktığın gibi…. Farklı olmasını beklerken yaşanan aynı şükür..    Dünden farklı olmayan, günler hep aynı; mevsimine göre.. aynı kalan insan; aynılaşan insan, içindeki farklıyı fark eden, fark ettiğini gün be gün kaybeden insan…

Sana bir çığlık at deseler… YETERRR…dur artık bitsin. Bu erkenden kalkma, sahte merhabalaşma, hakkını helal etmezlerse cennete gidemeyeceğin boyun eğme..Boynunu eğme!  İtaat.. sesin çıkmasın, gülümseme, kıkırdama kötü bilmesinler…. Düşünme, yazma, konuşma…  Kork. Cehennemlerinin güler yüzlü zebanileri göz kırpar sana.

Değişmeyen insan. Üç beş değil; milyarlar… bir otobüste sıkıştırılmış, yada bir kuyrukta öfkeli..  Onlarla yarışmak mı! Onlar senden önce sınav soruları kapmış, en iyi yerlere yerleşmiştir. Sana düşen hayırlı olsun demektir.

  İçinde bir çağlayan mı var, barajlar kurarak durdururlar seni,   içinde  tarih mi var; yok sayarlar, içine  binlerce  etnik kimlik sokarlar, içinde bir sen olur senden içeri, sana yabancı. Derinleştirirler.…. Genlerini bakterili etlerle beslemiş o malum kişiye dönüşünceye dek , organik bir bir hıyar gibi, ve de dünya haritasında bir orta doğu, aç kapıyı bezirgan başı bezirgan başı ne verirsin ne verirsin….

Eğer yalansam eğer yanlışsam kendimi kandırabilirsem, kandırabilirim seni, ama bu yalan ve yanlıştır. Başarsan da. Hadi bana ne yapacağımı söyle nasihat et. Aklımı aldın ya. Bana susmaları bıraktın, bana seni alkışlamayı, eteklerini öpmeyi… Nasihat et, Uy de bana, hakimiyetimi kayıtsız ve şartsız evetle, uyu de. Uyandığında çok ağır yükler bekliyor seni, sonunda hiçbir şey öğrenmediğin bir okuma zincirinde; yeterli gelmeyecek diploman, karnını doyurmak için diline dil katmalısın, yeni dünya düzeni içinde kürek gibi bir dille ve küre kafayla var olmadan var olamayacaksın. Uluslar arası sermaye girerken ve çıkarken, hukuk zenginlik ve refahın artması yolunda yol açmışsa, ve kişisel verilen kontrol altındaysa, kapıyı açtığında hiç de şaşırmamalısın bu cehennemden.