Demek ki neymiş;

Hayat bir yardımlaşma değil gerçek bir mücadeleymiş...

Fikirlerin çatışmasından hakikat değil yeni çatışmalar doğarmış...

Herkes kendi çöplüğünde öter kendi mahallesinde yaşarmış...

Sivil toplum hareketleri hiç de sivil değilmiş...

Yönetime katılma faaliyetleri yönetenlerin hiç de hoşuna gitmiyormuş...

Dilin gerçekten kemiği yokmuş...

Darbelerin ne kadar da kötü olduğunu üzerlerinden yirmi yıl geçmeden söyleyemiyormuşuz...

Nirvana’ ya ulaşanlar sadece geyik yapıyorlarmış...

Bir yere ulaşan kimse de yokmuş...

Gelen ağam imiş giden paşam imiş...

Faili meçhul diye bir şey yokmuş...

Ömrü olan çok yaşarmış...

İşsizlik abartılıyormuş...

Dayısı olan da köprüyü geçermiş...

Demek ki neymiş;

Ak dediğimiz ak değil kara dediğimiz kara değilmiş...

Düşmanımız düşman değil dostlarımız dost değilmiş...

Bizim bizden başka dostumuz hatta dostlarımız da varmış...

Düşman hiç de uzaklarda değilmiş...

Bize düşman bizmişiz...

Demek ki neymiş;

Dünya küreselmiş...

Küreselleşmiş...

İki nokta arasındaki en kısa mesafe bir doğru değilmiş...

En yakın komşumuz en uzağımızdaki imiş...

Oy kullanan insanlar siyasetten uzak durmalıymış...

Kimse asla rengini belli etmemeliymiş...

Çoban ile aydınların oyu bir olmamalıymış...

Siyasi partilerin tek amacı iktidarı ele geçirmek değilmiş...

Temiz toplum temiz siyaset bir masaldan alıntılarmış...

Herkesin birilerine söyleyeceği bir şeyler varmış...

Fakat kimsenin dinleyecek kadar sabrı yokmuş...

Uçan halılara değil kaçan halılara binmek marifetmiş...

Demek ki neymiş;

Maharet karanlıkları hatta kendi karanlıklarımızı da aydınlatmak amacıyla bir mum da senin benim bizim yakmamız imiş...

Yoksa bir köşede yazmakla iş bitmiyormuş...