Etrafta yetişen her türlü bitkinin tadına bakmak, hangi bitkilerin yenebilir olduğunu keşfetmek ölümün eşiğinden dönmek. Mahalleler arası 3 tekerlekli bisiklet yarışları düzenlemek, uçurtma yapma konusunu ticaret konusu haline getirmek misket oyununda belli bir felsefe oluşturmak ve herkesi yutmak, zillere basıp kaçamamak. Aklına her geldiğinde içinde bir burukluk yüzünde kocaman bir gülümseme oluşturan anılardır ÇOCUK OLMAK…

Her anlatıldığında o zamanı yaşamaktır ve herkesin başından geçen unutulması imkansız olan hayatlardır. Çocuk olmak güzeldir kavgaların arasında savaşların ortasında büyümek ve başının okşanması hoştur.Tutar biri elinden girersin bir bakkala ve hani janjanlı parlak ama çok ucuz olan şekerler alır biri sana,yemezsin yiyemezsin olurda bir arkadaşının canı çeker diye.Gezmelere gidersin annenle ve ev sahibi herkesin avuç içine dökerken kolonyayı sen kafanda bir serinlik hissedersin ya işte öyle bir şeydir,o serinliktir seni orda tutan.Büyürsün zamanla ve düşündükçe iç çektiren acaba dedirten anlardır aslında…Artar sorumlulukların,hafif hafif omzunda hissedersin yükü büyürsün,beklentiler vardır senden, çocukluk mazide kalmıştır…

Yaşamak zor koşullarda, hayattan kopuk olmak, unutulmak, mahrum kalmak(mahrumiyeti her zerrende hissetmek),insan içine ayda yılda bir sefer girmek ve daha nice öznesi cümleye ağır gelecek ve yüklem cümleye hafif kalacak onca şey…Doğduğun şehre onlarca kilometre uzakta olup ta her istediğinde her şehir özlemi çektiğinde gidememek.Özeldir herkesin büyüdüğü yer. Çocukluğunun geçtiği semt ,gençliğini harcadığı mekanlar,olgunlaşmaya başladığı beton yığınları.Buda benim özelimdir ve aslında bugün ne olduğumuz o günlerin eseridir.Beni şu an yazmaya mecbur kılan ve anlatınca aslında o günlerden arta kalan dediklerim BÜYÜK UMUTLARIMIN TÜKENDİĞİ O KÜÇÜK YER VARYA!!! Diyenler içindir…

İyi haftasonları...