Cem Karaca davası !

8 Şubat 2004 günü Kadim dostu Barış Mançoyu birlikte anacağımız günün sabahında aramızdan ayrıldı Türkiye’nin  Rock Ozanı Cem Karaca.

Kendisi ile öyle cıvık, cıvık olmamak ile birlikte tanışıklığımız 1999’dan aramızdan ayrıldığı yana değin sürdü, aslında daha da evveli ilk mürüvvetimde sahne alan sanatçılardan biri idi kendisi. Her şeyden önce ikimizde Barış Severdik. Savaş Ay’ın Genç Şairler Sıra Sizde! Ana başlığı ile yaptığı Sokak Arası programında Kanal 6 Stüdyoları’nda ( benden ve Gece’nin Melon Şapkasından başka genç şair’in bulunmadığı o program ) da en uzun soluklu birlikteliğimizi yaşamış, birçok Barış Manço anma organizasyonunda bir araya gelmiştik.

Vefatından bir gün evvel telefonda konuştuğumuz ve son yazısını yine Barış Manço için benim adıma kaleme aldığından ötürü daha bir duygusal oluyorum onun adını duyunca.

Lakin yıllardan bu yana Karaca’ların ayrılığı yüreğimi kanatıyor.

Ben bu konuda hiçbir şekilde taraf olmak istemiyorum aslında.

Evet, Benim Karaca’yı tanıdığım ilk günden son gününe dek İlkim Hanım her daim yanında idi. Ama Diğer yanda tıbben ve resmen evladı olan Emrah duruyor, Cem Baba’yı biraz kendime benzetiyorum bende sinirli olduğumda ağzımdan çıkanı duymaz kulağım ve kin tutarım sildim mi silerim ve özlesem de özledim demem. Belki Cem baba’da da öyle bir anında dile getirdi Emrah’ın onun oğlu olmadığını.

Ve benim için çok da önemli değil aslında kimin ne olup olmadığı önemli olan Sanatıdır, onurlu duruşudur, Barış Severliğidir.

Diğer konuya gelince.

Brecht’in Kafkas Tebeşir Dairesi adlı oyununda:

“gerçek annenin doğuran mı yoksa büyüten mi olduğu tartışılır.  Oyunun kırılma noktası mahkeme sahnesidir. Yargıç çocuğun velayetini vermek için çocuğu mahkemenin ortasına koyar. Hem gerçek annesini hem de çocuğu büyüten kadını sınamak ister. Çocuğu kollarından çekmeleri sonucu çocuk kimin elinde kalırsa velayeti ona vereceğini söyler. Çocuğu doğuran anne var gücüyle asılır çocuğun koluna. Büyüten ise çekemez bırakır. Çünkü canının yanmasından korkmaktadır...”

Annenin empatik yaklaşımı ve diğer kadının empatik olmayan yaklaşımını sınayan güzel bir örnektir değil mi?

İŞTE BU SEBEPLE BENİM İÇİN ÖNEMLİ OLAN MEZARIN   O YADA BU ŞEKİLDE AÇILMASINA MÜSAADE EDEN KİŞİ VE KİŞİLER DEĞİL CEM BABA DIR!

MEKANIN CENNET OLSUN CEM BABA.