Dünyada öyle çirkeflikler oluyor ki; dünyanın çivisi çıkmış sözü evladır.

Bu çirkefliğin girmediği alan kalmamış…

Bunlardan biri de siyaset…

Benim zurnam ötsün diyen hegemonyalar da çirkefliğin başını çekiyor ve bu uğurda olmadık tüneller açıp, olmadık kişileri arenaya çıkartıyor.

Amaçları ne barış ne de hizmet…

Eylemleri ne sevda ne de dava…

Söylemleri ne doğru ne de uygulanabilir…

Amaçları, söylemleri, eylemleri entrikalarla dolu bu insanlar ne yazık ki yüceltiliyor, yüksek makamlara getiriliyor ve bir milletin temsili ediliyor.

Evet, emelleri ülkeyi mahvetmek olan hegemonyalar DTP’yi siyaset arenasına çıkarıyor; PKK’nın sözcüsü DTP’ye “Kürtlerin temsilidir” tescilini veriyor.

Evet, DTP meclise girdi fakat onu kullanan asıl güçler ondan uzak duruyor…

Onlar mecliste ama yok gibi davranıyorlar…

Karşı çıkılan bir partiyi yok etmekten aciz kalıyorlar...

Düşünün; bir parti kalkıp Öcalan’nın düşüncelerine tercüman oluyor, PKK’nın avukatlığını yapıyor,

PKK’lılarla iş birliği yapıyor, yapılan operasyonlarla tutuklanan terör yandaşları için mecliste oturma eylemi yapıyor...

Düşünün; bu partinin liderleri dağdaki PKK ile görüşebiliyor, hitap ettikleri kişiler PKK yandaşları, mitinglerinde Öcalan’ın posterleri taşınıyor…

Düşünün; bu parti liderleri dış devletlerle iç işleri konuşabiliyor ve yardım istiyor yani iç meseleleri dış mesele haline getiriyor…

Düşünün; bu partinin genel başkanı İstanbul’daki Bostancı saldırıları için bu olaylar daha çok olacak bizi dinlemezseniz diyebiliyor ve başbakanı PKK ile iş birliğine çağırıyor…

Düşünün; bu partinin mensupları bu seçimde sınırlarımızı oluşturduk, istediğimiz yerleri aldık diyebiliyor…

Bütün bu galiz olaylara, eylemlere, ifadelere rağmen bu parti kapatılmıyor, tepkiler rölantiye alınıyor…

Akıllar alıyor mu? Bu keşmekeşi kaldırmak için neyi bekliyorlar?

İşin en kötü yanı da bütün bu olanlar siyasetin bir parçası gibi gösteriliyor.

Nede olsa bu ülke bölünmelere alışık: sağcı solcu, laikçi şeriatçı, ülkücü Kürtçü…

Nede olsa siyasette kullanılacak argüman çok…

Çünkü her şey mübah, her şey angarya…

Çünkü bu halk saf, bu halk kandırılabilir…

Evet, DTP’lilerin dediği oldu ve Diyarbakır’da yine dokuz şehit verdik.

Dile kolay dokuz şehit, dokuz fidan…

Onların sözüne göre de daha vereceğiz…

Nasıl bir zihniyet buna müsaade eder aklım almıyor?

Daha fazla şehit verilmeden birileri bu gidişata dur demeli…

Bu parti gerçekten haddini aştı, PKK çığırından çıktı…

Bu Kürt sorunu değildi zaten de, göstermelik Kürt sorunu olmaktan da çıktı.

Bu ülke iki çapulcuya da, maşalara da, gizli hegemonyalara da kalmayacak…

Haddi aşanlar, hadlerinde boğulmalı…