Hz. Ömer adaleti ile meşhur…

“Kenar-ı Dicle’de bir kurt aşırsa bir koyunu,

Adl-i İlahi yarın gelir de Ömer’den sorar onu” anlayışı…

Özel işleri için kendisine ait olan mumu ve Devlet işleri için Devlete ait olan mumu kullanmış…

Günümüzde nerede o incelik, deveyi amudu ile yutmak marifet kabul edilir olmuş…

Sahabelerin hayatlarına bakıyorsunuz, insanlar adeta birbirlerini yaşatmak için bir yarış ve fedakârlık içindeler…

Ya şimdi yazık herkes birbirinin kuyusunu kazmakla meşgul…  

“Gelin canlar bir olalım, birlik olalım…” deyip, dünya devleti haline gelmişiz…

Bu gün ise; uzun, ince bir yoldayız, gidiyoruz gündüz, gece. Bilmiyoruz ne haldeyiz, gidiyoruz gündüz, gece…

Bindik bir alamete, gidiyoruz kıyamete…

Fark edilmemek için, kimimiz bir ceviz ağacıyız Gülhane Parkında… Kimimiz kuşların kanadında güneşe yolculuk telaşında…

Gerçi ülkemizde 1990’lardan sonra bir çok seslilik ortamı oluştu, düşünce özgürlüğü anlamında açılımlar yaşandı…

Daha her şey çok yeni…

Bu hak ve özgürlükler ortamını ülkemizi bölmek, parçalamak isteyenler kendi emelleri için kullanmak konusunda adeta yarışırken, sessiz çoğunluk tabir elden halkımız demek ki sessiz olduğundan kendi dirlik ve birliğini öne çıkaracak ve refah seviyesini arttıracak amaçlar doğrultusunda kullanmayı henüz öğrenemedi…

Ülkemiz sadece bir Cumhuriyet değil aynı zamanda demokratik bir Cumhuriyet…

Demokrasilerde ise yönetime katılım araçları olabildiğince arttırılmıştır… Bu araçlardan biri de baskı grupları olarak adlandırılmaktadır… İdarecilerimiz de bizim gibi insanlar ve onları genellikle biz seçmekteyiz… Bizleri temsil ettiklerinden bizim sesimize kulaklarını kapatamazlar… Ülke yönetim ve sorunları ile çözüm yolları hakkında fikir ve görüşlerimizi yöneticilerimize mutlaka aktarmalıyız…

Bu gün ülkemizde bazı meşhur köşe yazarlarımız terörün bitmeyeceğini, bitirilemeyeceğini yazmaktalar adeta depremle yaşamaya alışmak gibi terörle yaşamaya da alışmak diye bir durumu hayatımıza sokmaya çalışmaktalar…

Buna şiddetle karşı çıkıyoruz…

Terörün bitmesini, bitirilmesini istiyoruz…

Trafik kazalarında birçok insanımızın ölmesini ve yaralanmasını istemiyoruz…

Üniversitelere öğrenci seçimindeki haksızlık ve adaletsizliklerin giderilmesini istiyoruz…

Memura, işçiğe Türkiye şartlarında insanca yaşayacak bir hayat standardı sağlanmasını istiyoruz…

İşsizliğe bir çözüm bulunmasını istiyoruz…

Okul yapalım güzel fakat öğrenciler parklarda tek vücut…

Ya ahlaki bozulma nereye kadar.   Özgürlüklerin bir tanımı ve sınırı yokmuş demek ki…   Herkesin başına bir polis dikmek mümkün olmadığına göre milletini, Devletini seven saygılı gençler yetiştirmek gerekmez mi…

Çözüme bir de bu açıdan bakmak lazım…

Tabii çok geç olmadan…