Bu devirde geçinmek ne kadar zor, hele, hele evin babası işsiz kalmışsa. Evde üç küçük çocuk varsa, ev kiraysa ve bu soğuk günlerde yakacak odun kömür bile yoksa.

            Bugün bir kadınla tanıştım. Hatice. Bankada elindeki kalan son parayla ev kirasını yatırmaya gelmişti bankaya. Sıra beklerken sohbet ettik bir süre. Dokunsam ağlayacak gibiydi. Sürekli bir hesap yapma halindeydi. Doluya koyup aldıramıyor, boşa koyuyor dolduramıyordu.

            Eşini geçen yılın sonunda kriz dolayısıyla işten çıkardıklarını, evde ikisi ilkokulda üç tane çocuğu olduğunu, evlerinin kira olduğunu anlattı. Sonrada üstüne basa, basa “ Bunları sana bana acı diye anlatmıyorum. Sadece biriyle konuşma ihtiyacı hissetim” dedi.

            “Bir çıkar yol bulabilsem. En azından şu kriz geçesiye kadar, kocama maddi olarak destek olabilsem. Çocuklarımın en azından önemli ihtiyaçlarını karşılayabilecek kadar kazanabilsem ne iyi olurdu. Aslında elimden çok güzel el işi gelir. Her türlü danteli, oyayı yapabilirim ama işte yaptıracak insanı bulmak öyle zor ki.

            Ben kimseden para istemiyorum, isteyemem de zaten. En azından birileri bana iş yaptırsalar. Bende evde hem çocuklarıma bakarken hem de evime destek olabilsem ne güzel olurdu.” dedi

            Hatice’yi tanıyınca geçinmenin, zor durumda olmanın ne kadar zor olduğu bir kez daha anladım. Evet, Hatice gerçekten zor durumda. Kimseden yardım değil, el emeği, göz nuru ile çalışmak kazanmak istiyor.

            Benimde siz sevgili okuyuculardan istediğim. Eğer bu gibi el işleri ile ilgilenen ve yaptırmak(veya çevresinde ilgilenenler) isteyenler varsa lütfen benimle iletişime geçsinler. Hatice ve ailesinin çorbasında bizimde tuzumuz bulusun.

            (Aslında böyle yapmak pek âdetim değildir. Hele bu tarzda yazı yazmak hiç âdetim değildir, ama ortada zor durumda olan bir aile ve yardıma muhtaç çocuklar var ve bende bu çocukların hatırına sesimi duyurabildiğim herkese seslenmek istedim burası dolayısıyla)

            Bana ulaşabileceğiniz mail adresim: snsbas@hotmail.com