Kaptırmış gönlünü genç kadın.

Sevilmediğini bile, bile acı çekeceğini bile isteye hala yanıyor sevdiğine dayak yiyor, hırpalanıyor, aldatılıyor yalnız bedeni değil ruhu da dövülüyor.

Defalarca deniyor uzaklaşmayı, unutmayı, o adamı yüreğinden söküp atmayı.

Beceremiyor.

Dile kolay AŞK bu, saplantılı, ağrılı, bol acılı bir AŞK.

Sevilmediğini bile, bile gidiyor onu sadece bir et yığını olarak gören sevdiğinin yanına.

Bir kez daha denemek istiyor unutmayı, “bende” diyor “onu sadece beden olarak görürsen, başarabilirim belki”   yine olmuyor.

Bu kez o adamdan bir yadigâr düşüyor rahmine.

Ve soruyor eski dostuna “Sence ne yapsam, aldırıp ikisinden de mi kurtulsam. Yoksa çocuk sayesinde sence kurtulur muyum”?

Yaşadığın AŞK ve o AŞK’ın meyvesi güzel kız kim ne söylese boş gelir sana, sormuş olmak için soruyorsun sadece, yastığını ıpıslak et bu gece ve gözyaşlarınla kendin ver kararını.