Facebook'ta takip et..

Buenos Aires'in ortasından bir insan seli akıyor ve televizyonlar iki milyon katılımcıdan söz ediyor. Etkinliklerin dört gündür sürmesine rağmen büyülenmişe benzeyen bu kalabalıkta yorgunluk işâretleri bulmak pek kolay değil.

Okul sıralarındaki tarih derslerinde Mayıs Devrimi'ni öğrenmiş, Mayıs ya da 25 Mayıs adı taşıyan sayısız sokak ve caddeden geçmiş, Mayıs Kupası gibi adlar verilen spor turnuvalarını izlemiş, Mayıs konserlerini dinlemiş, Mayıs Meydanı etrafındaki trafik sıkışıklığından yakınmış, Mayıs Meydanı Annelerine veya ordunun Mayıs Kampına dair haberler okumuş bir ulus için bu seneki "Vatan Günü" hiç de sıradan bir gün değil. Mayıs Devrimi'nin 200. yıldönümü kutlanıyor ve bu Arjantin'in 200. yılı anlamına geliyor.

140 metre genişliğindeki 9 de Julio caddesini dolduranların bir kısmı üç boyutlu yansıtmaların, cadde üzerindeki sahnelere dağılmış ikibin oyuncu ve akrobatın Arjantin tarihinden kesitler canlandırdığı gösterilerin arasından geçip evlerine dönecekler. Daha dirençli bir kısmıysa bunlarla ve havai fişeklerle yetinmeyerek gecenin ilerleyen saatlerindeki konsere de kalacak.

Yemeğe Kim Kalacak?

İtiraf etmek gerekirse ben onlardan biri değilim ve televizyon karşısında oturmuş, bir devlet başkanı olmadığıma şükrediyorum. Zirâ geçit töreni bitmek bilmediğinden, konuk devlet başkanlarının da katılacakları resmî yemek bir türlü başlamıyor.

Geceyarısına doğru başlayacak ziyafet liderlerin programını zorluyor; hemen hepsi Patagonya kuzusunun tadına bakamadan Arjantin'den ayrılmak zorunda kalacaklar. Brezilya, Uruguay, Ekvador, Şili, Bolivya, Paraguay başkanları kutlamalara erken veda ederken, yemek faslına yalnızca Venezuella başkanı Hugo Chavez ile Honduras'ın devrik lideri Manuel Zelaya kalıyor.

Ya Çağrılmayanlar?

Aslında bu, kutlamaların bütününe çok da aykırı düşmeyen bir durum. Çünkü daha ilk günden itibaren, hemen her etkinlikte bazı önemli konukların eksikliği hissediliyordu. Gazeteciler ve muhalifler bu eksik katılımları cumhurbaşkanı Cristina Fernandez de Kirchner'in kaprislerine ve siyasal anlayışına bağlayarak onu yermekte sakınca görmediler.

Cumhurbaşkanı, daha kutlamaların hemen başında, askerî geçit töreninde kendi eksikliğini hissettirmişti. Askerî birlikler on yıldan bu yan ilk defa bir Vatan Günü geçidi yapmaya hazırlanmıştı.

Cristina Fernandez onları ilk defa bir geçit töreninde selamlayacaktı ve talimat kesindi. Askerlerden, yalnızca görkemli bir geçit yapmaları değil, silahlı kuvvetlerin Arjantin tarihindeki yerini olumlu ve olumsuz yönleriyle canlandıran bir temsil de sunmaları isteniyordu.

Başkomutan Ortada Yok

Geçit töreni harekat komutanlığı tarafından hazırlanacak , başkomutanın emriyle başlayacaktı. Ne ki, bakanlar ve askerî yetkililer alanda yerlerini almalarını karşın, başkomutan ortada yoktu. Orduya emir verme yetkisi hükümet şefine bırakıldı ve Cumhurbaşkanlığı sekreteri tarafından yapılan açıklamada başkanın törenlere geleceği bilgisinin bir hatadan kaynaklandığı bildirildi.

Başkanın yalnızca kutlamaların açılış ve kapanış törenlerine katılmaya karar verdiğini, kutlamalarda başrolü yurttaşların oynayacağı söylüyordu sekreteri: "Bazıları, başkanı etkinliklere katılmadığı için eleştirebiliyor" diyordu, "ama bazıları da her etkinliğe katıldığı için eleştirebiliyor, en iyisi, etkinliklerin başını halkın çekmesi".

Başkan Yardımcısı Davetli Değil

Askerlerin sonrasındaysa, Buenos Aires kent yönetimi hissedecekti başkanın yokluğunu. Restorasyonu tamamlanan Colón tiyatrosunun görkemli açılışına başkan katılmayınca, aşk hayatı her zaman magazin dergilerinin ilgisini çeken kent valisi Mauricio Macri'nin iki aydır birlikte olduğu yeni sevgilisi de, gecenin first-ladysi oldu. Ertesi gün ise bu defa, dinî tören ikiye bölünecekti. Başkan ve arkadaşları, resmî ayini Buenos Aires yakınlarında bir kilisede düzenlediler.

Vatan Günü ayinlerinin geleneksel olarak ev sahibi olan Metropolitan Katedral'de muhalif siyasetçiler buluşacak, iki kilise arasında kararsız kalanlardan bazıları hiçbir ayine gitmezken, başkan yardımcısı Julio Cobos ise, memleketi Mendoza eyaletinde dua edecekti.

Ne de olsa, Cobos'un, Buenos Aires'e dönerek başkanlık sarayındaki davete katılması gerekmiyordu, çünkü kendisine davetiye gönderilmemişti. Başkanın muhalif yardımcısı, son iki yıldır protokol listesinde yeralmadığını söylüyor ama, sitemini de gizlemiyor, "25 Mayıs için bir istisna yapabilirlerdi". (BBC)