Ne kutsal bir vasıf, ne büyük bir onur Anne olmak… Ama ‘’anne’’ olmak…

Nedir anne olmak?

Bilindik tabiri ile;  9 ay karnında taşımak, yememek yedirmek, giymemek giydirmek… Ömrümüzün, ruhumuzun, hayatımızın emekçisi, ömrümüz… Annemi düşünüyorum ve evet diyorum tek tabir bu: Ömrümüz…

Bugün anneler günü…

Biyolojik olarak anne olma vasfına erişmiş, benim ise bırakın annelik, kadınlık hatta insanlık sınıfına koymadığım, doğurdukları canı gözünü kırpmadan çöpe atan cani varlıklar hariç, anne olan tüm kadınların anneler gününü kutluyorum… Dilerim anne olma hasreti ile yaşamak zorunda kalan tüm kadınlar bu onura erişirler…

Bugün anneler günü…

Uzun zamandır yapmadığınız bir şey belki, belki de ihmal ettiğiniz bir şey. Bugün eğer hala var ise annenizi arayın ya da mümkünse yanına gidip annenize sımsıkı sarılın, kokusunu içinize çekin, o güzel ellerini öpün ve gözlerine bakıp ‘’seni çok seviyorum anne, iyi ki varsın’’ deyin…

Annem…

Ne kadar büyüdüm sayılsam da senin karşında her zaman masum ve sevgine muhtaç bir çocuğum. Çünkü sen benim annemsin. Beni benden çok tanıyan, bilen, koruyan, düşünensin. Sarıldığımda, kokunu aldığımda tüm dertlerimi yok edensin… Karşılıksız sevmeyi, sadakati, dürüstlüğü, sabretmeyi, dik durmayı öğrendiğim hayat okulumsun…

ANNEM, ÖMRÜM SENİ ÇOK SEVİYORUM, İYİ Kİ VARSIN VE LÜTFEN HEP VAR OL…