Üniversite yıllarımda çok kıymetli bir öğretim görevlimiz, Kıbrıs mevzusu gelince kendine göre haklı gerekçeleri vardır bilemiyorum biraz duygulanır gibi olur ve konuyu çok kısa anlatır geçerdi…

Ben de kendi haklı gerekçelerimle bu günkü yazımda özellikle;

1-Günlerdir “İmralı Canavarı”nın yönlendirmesi ile hareket eden malum partinin ülkemiz üzerinde oynamaya çalıştığı yeni senaryoların sahneye konulan birkaç bölümünden duyduğum tiksintiden dolayı bölücü terörden,

2-Büyük gazetecilik olayı(!) gerçekleştirmek adına “İmralı Canavarı” ile röportaj yapmak için can atan büyük gazetecilere duyduğum sevgiden(!) olsa gerek medyadan,

3-“…Türk”ün ateşle imtihanının sonuçlarını düşünebilecek kapasitesinin olmadığını bildiğimden Diyarbakır’daki faaliyetlerinin anlamından,

4-Hüseyin Üzmez’in tahliyesine neden olan rapor hazırlayan bilirkişilerden korktuğumdan cinsel tacizden,

5-Ülkemizdeki tek cinsel taciz zanlısı Hüseyin Üzmez gibi haber yazan gazetelerin samimiyetten yoksun ve ahlak abidesi(!) kimi yazarlarından,

6-Kışa girmeden gelen zamlardan dolayı doğalgazdan ve zamların neden gerekli olduğu konusunda açıklamalarındaki nazik üslubdan dolayı yetkililerden,

7-ABD Başkan adayı B.Obama’nın adının Hüseyin kendisinin Müslüman olduğunu söyleyen ve düşünen insanlar olduğunu görünce de gülmekten olsa gerek ABD’nin başka ülkeleri nasıl özgürleştirdiğinden,

Bahsetmeyi başka zamanlara bırakıyorum…  

***

“ Anne, girdin düşüme

Yorganın olsun duam,

Mezarında üşüme…”

Anneler kişiliğimiz ve hayatımız üzerinde en etkili varlığımız…

“Cennet annelerin ayakları altında” yani onların rızalarını kazanmak dünya ve ahret saadetinin anahtarı…

Dünyaya gelme hazırlıklarının tamamlandığını öğrenen bir bebek, "Allah’ım beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler, fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?" dedi.

Tüm meleklerin arasından bir melek de kendisi için seçildiği ve onun kendisini dünyada beklediği ve koruyacağı ayrıca kendisine her gün şarkı söyleyeceği, gülümseyeceği, acıktığında karnını doyuracağı, uykusu geldiğinde uyutacağı, bu sevgi ile büyüyeceği ve mutlu olacağı söylendi…

Bebek yine sordu: " Peki insanlar bana bir şey söylediklerinde, ben onları nasıl anlayabileceğim. Dillerini bilmiyorum ki... Söylediklerini anlayamam ki..."

Anlamadığı her şeyi bir Meleğin kendisine anlatacağı ve o Meleğin kendisini hayatı pahasına bile hep koruyacağı belirtildi.

 O sırada bir sessizlik oldu... Dışarıdan "Dünyanın sesleri" gelmeye başladı…

Çocuk, dünyaya ayak basmak üzere olduğunu anladı ve çabucacık bir soru daha sordu : "Allah’ım galiba dünyaya ayak basmak üzereyim. Sormayı unuttum, Meleğimin adını... Lütfen hemen söyler misin adını?"

Bebek "yola" çıkmadan o son kez cesaretlendirildi ve Meleğinin adının önemi olmadığı ve kendisinin o Meleğe nasıl olsa " anne " diyeceği söylendi…

Mesaj ise; anne ve babalarımızın değerlerini lütfen onları kaybetmeden bilelim…