













Ananemi özlüyorum, onun evini, düzenini, sofra kuruşunu, temizliğini, tutumluluğunu,
keşke keşke diyorum, daha çokk paylaşımım olsaydı.. onlar öldü; sonra deprem oldu evde gitti.. onlara ait hiç bir şey kalmadı.. ama tamamiyle tüm o tablo aklımda; beyaz badanalı ev; beyaz örtmeli ananem; paytak yürüyüşü… ardlarından bir tarihi de kapattılar adeta. Onlara ait ve bizlerin hangi köklerden geldiğimize dair. Çektikleri yokluklar yüzünden suyun, ekmeğin , yağın kıymetinin olduğu zamanlar. Toprağın değerli olduğu zamanlar. Tarımla karın doyurulan zamanlar. Ve toprağa dair her şey, küçüçük torbalarda saklanan tohumlar, kurutulmuş sebzeler, konserveler. Yaşam ve gıda arasında ki şimdi bizlerin sadece tv ye çıkmış doktorlardan öğrendiğimiz sağlık sırları.. evet kendileriyle birlikte bir tarih ve felsefesinin de bittiği zamanlar.
Çok özlüyorum gerçekten ananemi, karbeyaz çarşaflarında uyumayı, bahçesinden su içtiğimiz buz gibi su kuyusuna bıraktığımız karpuzun çatlayışını, sofrada artmış yemekleri bahçede ki kedi ve köpeklere verişimizi.. babaları savaşlarda ölmüş yetim kalmış bir nesil olarak ananelerini özleyen bir kuşak olarak kayıplar büyük olmasın diye daha çok sevmeliyiz elimizde olanları: annemizi mesela..
Annelerimiz; öyle yetişmişler, bahçedeki bir çiçek ve evlatlarının dudaklarındaki bir öpücükler mutlu olan annelerimiz; yerini yalnızca tek taşlı kutlamalarla mutlu olabilen annelere devretmeden;
Kırmızıbiberlituranyağlı ekmeği ayırt etmeksizin tüm çocuklara yediren annelerimizi; sadece kendi çocuğunu büyük alışverişmerkezlerinde fast foot la doyuran anneler almadan;
Sınıf geçen çocuğunun kitaplarını; başka çocuklar okusun diye saklayan annelerimizi; sadece kendi çocuğu iyi eğitim alsın diye özel okul peşinde koşan annelere devretmeden;
Bilmeli annelerimizin kıymetini; sarılmalı ve kucaklamalı; böyle bir günde ve her daim.
Sadece kendi çocuğu için yaşamayan bir nesil daha tarihe karışmadan;
Sadece kendi çocuğu için iyi şeyler dileyen ve bu yüzden bencil yetişen bir nesili yetiştiren annelere devretmeden tarihi;
Kucaklayım annelerimizi..
