Asırlar devirmiş Orta Asya'dan Anadoluya taşınmış.Göçebelikten yerleşikliğe adapte olabilmiş ama değerlerini,örfünü,adetini hiçbir zaman unutmamış,kaybetmemiş neslin evlatlarıyız.Fakat alışageldiğimiz hep acize acımak,güçsüzü kollamak olmuştur.Tabii ki bu kötü değil aksine iyi bir davranıştır.Ancak gün gelir ve kendini zeki,akıllı zanneden akıllı insan müsvetteleri bu milli karakteristik özelliğimizi kötüye kullanır.
Türkiye topraklarında nefes alan her ferdin etnik kökeni farklı olursa olsun içinde bir acıma duygusu vardır.Anadolunun havasından olsa görek düşenin dostu olmaya çalışırız.Örneğin iki yabancı ülke futbol takımı maç yapıyor olsun bizde maçı izliyor olalım.Biri bize hangi takımı destekliyorsun derse.Biz hemen güçsüzün yanında oluruz,yenik durumdaki takımı destekleriz.Bu anormal bir davranış değildir.Aksine kültürümüzde var olan bir öğedir.
İstanbul'da bir tepeye adı verilen denizci olan P.Loti adlı zaat anadolu insanı hakkında şunu söylemiş.'Sizlere anadoluya gitmenizi tavsiye ediyorum,cebinizde hiç para olmasada bedava yer içersiniz.' Söylediğinin özeti budur.Anadolu insanı tabii ki misafirperver olacaktır.Çünkü atalarından misafirin değerli olduğunu görmüş,sosyal ilişkilerinde misafire hizmet etmek , kusur etmemek önemli bir davranıştır.Ama bu davranışı birileri bunlar nedir böyle bedava yedirir içirir oh ne güzel sömürün diye düşünürse bu artniyettir. Ayıptır !
Bazı yabancı ülkelerin önemli bürokratları ülkemizi çok severmiş sebebi şuymuş ' Siz Türk'ler herşeyi çabuk unutursunuz 'Haklılar aslında çabuk unuturuz bize yapılan kötülüğü, ama unutmayız hiç bir zaman yapılan ufacık bir iyiliği.Bu bizim en önemli özelliklerimizdendir.Var olan merhametli özelliklerimizden dolayı dış mihraklar her zaman bu yönümüzü kullanmaya çalışmıştır.Bir toplumun dayanışmasını bozmak dışardan müdehalelerle olmaz. Dışardan topla tüfekle bir millet birbirine düşmez. Ne zaman içten olursa bu karışıklık olur.Ülke insanımız kardeş kavgalarını da yaşadı.Acaba bunun sebepleri sadece bizim idelojik düşüncelerimizin karşıtlığımıydı yoksa dış mihrakların kullandığı bizim için bir silahmıydı ? M.Akif'in dizeleri cevapların cevabı olarak karşmıza çıkıyor.

"Girmeden tefrika bir millete, düşman giremez;
Toplu vurdukca yürekler, onu top sindiremez. "

Bırakın eski hükümetleri meydandakiler
Yetişir, şöyle bakıp ibret alan varsa eğer.

işte Fas, işte Tunus, işte Cezayir, gitti!
işte Irak'ı da taksim ediyorlar şimdi

M.AKİF ERSOY [30 Muharrem 1331 ][1913]