Yalnızca sizi anlamaya çalışmak ve kendinizi anlatmanız için size sorular sormak gibi bir ödevi kendime iş edindiğimi söylemek isterim.
    MUSTAFA ALİCAN

Yazılarını severek okuduğum sayın yazar kardeşimin bu sözlerini yersiz bulmakla beraber yazmadan edemedim. Tartışma havası içerisinde geçmesini beklerken karşılıklı açık bulma ve kişiyi zan altında bırakma yoluna gidildiğine kanaat getirdim. İşimiz yazmak eleştirmek bilineni farklı bir üslupla anlatabilmektir. İşimiz yazar arkadaşlarımızı kendimize ödev olarak seçmemektir. Zira günümüzde sağlam kalem ders vermektedir.

Einstein derki; Ön yargılarını yıkmak atomu parçalamaktan zordur. Bence elit fanatizmini yıkmak belki daha da zordur. Tanımadığımız kişilerin neler okuyup neler yaşadığını bilemeyiz. Öyle bir ifadeyle yazarsak bu bizim zararımıza olur. Yazar arkadaşların kaç kitap okuduğu beni ilgilendirmez, klavye sürçer beni ilgilendirmez. Beni ilgilendiren kısmı yazar ahlakına sığıp sığmadığıdır.

Sırf tarafsız olmak için yazıları büyük bir titizlikle okudum ve yorumlar eleştiriler Ali Bey’in dediği gibi ‘’ Amacım “vaaz vermek” veya “en iyi ben bilirim en iyide ben yorumlarım” demek’’ olmadığını, yazdığım her şey benim doğrumdur eğer varsa size göre yanlış bir değerlendirme bunu da düzeltmek siz okuyucuların görevidir. Ancak düzgün bir eleştiri yöntemi eminim ki iki taraf içinde daha iyi olacaktır. Çünkü hatayı siz göstereceksiniz bize hata olduğunu düzgün lisanla anlatacaksınız yanlış olduğunu bizde düşünürsek o yanlışın gereği neyse o yapılacaktır. Belki bu yöntemle kişisel doğrulardan kurtulup evrensel gerçeklere ulaşabilir veya yaklaşabiliriz. Ama sırf eleştirenle aynı düşünmüyorum diye hakarete varan eleştiri kabul edilemezdir. Olduğunu açıkça ifade etmiştir. Bu gösteriyor ki yazar her türlü eleştiriye açıktır ve doğrular onun doğrusudur.

Yorumlar bizlere yazılar hakkında nasıl bir yol izlenir ibaresinin açık kanıtıdır. Dostlar arasına girilmez bunu bilirim ama dostlara aranızda fark var demek bize düşer, gelen yorumlar dostlar arası mektuplaşmanın nereye gittiğini ve ne amaçla yazı alışverişi yapıldığını gösterir durumda. Yorum yapan 55 yaşındaki amcanın 3000 kitap okuması onun çok bildiği anlamına gelmediği gibi bir şey bilmediği anlamına da gelmez.

Doğru nedir? Bir konu hakkında birden fazla doğru olabilir mi? Birden fazla doğru varsa, hangisi gerçek doğrudur? Uygunluk doğruluk kavramı, tutarlılık doğruluk kavramı, pragmacı doğruluk kavramı, azaltıcı doğruluk kavramı hangisi acaba? Benim irdelemek istediğim hangisi gerçek doğru kavramı yada hangisi bizi gerçek doğruya götürür hangisi uzaklaştırır, kısacası hangi kavramla hareket edelim sosyo psikolojik döngüler içersinde. Toplumda genel olarak kabul edilen "Doğru" kuramları, neden her insan için farklıdır. Yaklaşımına sahip olan insanlar hangi Felsefi akımın etkisi altında ve hangi kuramı temel almışlardır? Bu sorum yazar arkadaşım Mustafa’ ya.

Kaldı ki, Kısa LM Light içerek Nike eşofmanı ile bildiri dağıtan anti-emperyalist solcu dostlarımız da var. Yazılara kanalize edilmek istenen şekilcilik yani bundan kastım imla ve noktalama hususunda üzerinde durulan konu ‘’sol ideoloji’’yi eşdeğer kılma yolundadır. Kısaca şekilcilik yani sigara ve giyim günümüzde ideolojilerin açık ve net ifadesi mi olmuştur? Takım elbise giyen solcu yok mu dur? Yeşil montlu arkadaş tesbih çekemez mi? Al sana paradigma…

Tanrı bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten sonra veriyor da, biz aciz insanlar kim oluyoruz ki onları, bir kaç kez görmekle, haklarında iki üç yazı okumakla, bir kaç dedikodu dinlemekle, haklarında hüküm verebiliyoruz. (Dale Carnegie)

Mevlana’nın dediği gibi ‘’Ne kadar çok bilirsen bil, ne kadar güzel anlatırsan anlat tüm söylediklerin karşıdakinin anlayacağı kadardır.’’ Sözünün şimdi yeridir aslında…

Küçük şeylere gereğinden çok önem verenler, elinden büyük iş gelmeyenlerdir…