Eskiden bir padişah ilk defa gördüğü patlıcanı çiğ olarak bir ısırır ve tadını da hiç sevmez. Patlıcana demediğini bırakmaz. Tabii padişahın veziri de patlıcanı kötülemeye başlar.

Aradan bir zaman geçer ve aşçısı padişahın sofrasına güzel bir patlıcan yemeği yapar getirir. Padişah yemeği çok sever ve patlıcanı çok metheder. Vezir hiç geri kalır mı başlar patlıcanı övmeye. Padişah vezirine “Eskiden kötülediğin patlıcanı şimdi neden methediyorsun?”diye sorar. Vezir “Padişahım ben sizin vezirinizim, patlıcanın değil” der…

Görünen o ki; Başbakanımız ile Aydın Doğan arasındaki söz düellosunda, Aydın Doğan’ın birden fazla veziri var...

Büyük gazetelerin bu meşhur yazarları her ne kadar basın özgürlüğü savunması psikolojisi içerisinde iradelerine kimsenin müdahale edemeyeceğinden ahkâm kesseler de son tahlilde patronları belli…

T.B.M.M. Eski Başkanımız Bülent Arınç, görüşlerini nezaketle ifade edişleri, konuşmalarındaki üslup  ve siyasal olsun olmasın ele aldığı her konudaki farklı yorumları ile fark yaratan bir insan…

Ancak Manisa’da bir çiftçiyi azarlaması hiç güzel bir görüntü vermedi…

İnsan her zaman yukarıda bahsettiğim “vezir” gibi tipleri yanında görmek ister. Fakat, dost acı söyler gibisinden “Kral çıplak” diyecek insanlara da ihtiyaç vardır…  

AK Parti’nin ve Başbakanımızın “vezir” açısından bir sıkıntısı olmadığı açık…Ancak “patlıcanı bir de pişirip yemek” onlar için de iyi olur…

%47 oy alan bir partiyi herkes alkışlamalı deniliyorsa, millet o alkışı baştan yapmış zaten. Kendilerini her eleştiren provokatör gibi bir anlayış AK Parti’ye kaybettirir, hatta başka bir muhalefete bile gerek bırakmaz…

Nasreddin Hoca’ya sormuşlar “Kıyamet ne zaman kopar” diye. Hoca “Karım ölünce küçük kıyamet, ben ölünce büyük kıyamet kopar” demiş…

Kavga büyük çünkü pasta büyük lakin bu kavgayı izleyen sadece vatandaş değil işin sonunda “ yorgan gitti kavga bitti” denmesin de…          

Sultan Süleyman’a kalmayan bir dünya bu…

İdareciler tatlı sözlü ve alçak gönüllü olmalı…