Ergenekon tutuklularından Adnan Akfırat, 6 Şubat günü Silivri’de savunmasını yaptı. Tertibin hedef aldığı aydınlarımızın kimliği ve tertibin amacı hakkında bir fikir vermesi açısından Akfırat’ın 80 sayfalık savunmasından kendisini anlattığı bölümü okuyucuların bilgisine sunuyorum: (Ara başlıklar bana aittir)

EĞİTİMİM

“Ben Gaziantep’in Araban ilçesinde doğdum. Nizip’te büyüdüm.

             Nizip Lisesi’ni ikincilikle bitirdim. 12 Mart’ta haksız bir şekilde cezaevine girmiş bir arkadaşım sınavsız üniversiteye girsin diye birinci olmama karşın, ikinciliği kendi rızamla seçtim. Nizip Lisesi’nin tarihinde AFS bursunu kazanarak ABD’ye eğitime giden tek kişiyim. Bir yıl ABD’nin Oregon eyaletinde bir ailenin yanında kalıp ABD’den de lise diploması aldım. Portland’da 6 yıllık tıp eğitimi karşılıksız yüzde yüz burs teklifini reddettim, Türkiye’ye döndüm.

Nizip Lisesi’nin tarihinde Boğaziçi Üniversitesi’ni kazanan ilk kişiyim. Boğaziçi Üniversitesi Ekonomi Bölümü mezunuyum.

PARTİLİ MÜCADELEM VE GAZETECİLİĞİM

Üniversite’den mezun olduğumda, ABD ve Kanada’da yüksek lisans için iki ayrı tam burslu eğitim seçeneği yerine, bir gençlik dergisini çıkarmayı tercih ettim. Sanıklardan Sayın Serhan Bolluk ile birlikte Yeni Olgu dergisini yayınladık. Sıkıyönetim bir yıl sonra, üniversitelerde öğrenci derneklerinin kuruluşuna önderlik ettiği için dergimizi kapattı. Biz vazgeçmedik, Gökyüzü dergisini çıkardık.

Gökyüzü dergisi de 12 Eylül sonrası gençliğin kitlesel mücadelesine önderlik eden bir konuma gelince, bir tertiple Gaziantep’e götürülüp tutuklandım. Cezaevinden çıktıktan sonra dayım Bekir Okan’ın Yönetim Kurulu Başkanı olduğu Okan Holding’in ihracat şampiyonu Okan Dış Ticaret şirketine Genel Müdür asistanı olarak işe girdim. Genel müdür yardımcılığı teklifini reddederek 2000’e Doğru dergisinde gazetecilik yapmayı tercih ettim.

Günlük Aydınlık gazetesinin haber merkezi müdürlüğünü yaptım. Aydınlık dergisinin genel yayın yönetmenliği görevinde bulundum. Dört adet kitap yazdım. Televizyon kurma çalışmalarına katıldım. Halkın küçük imkânlarının bir araya getirilerek, yapılamaz denilen televizyonculuğun yapılabileceğini kanıtladık. Ulusal Kanal’ın Genel Müdürlüğü görevinde bulundum.

İŞ HAYATIM

Son üç yıldır ise Çin ile Türkiye arasında ekonomik, kültürel ilişkilerin geliştirilmesi amacıyla Sanayi Bakanlığı ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ile birlikte çalışmalar yürüten TUCEM/Çin İktisadi Eşleştirme Merkezi’nin Yönetim Kurulu Başkanlığını yapıyorum. İş adamlarının kurduğu Çin İş Geliştirme ve Dostluk Derneği’nin Genel Başkanıyım. Gözaltına alınmamdan bir ay önce, Türkiye Cumhuriyeti Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın üst düzey bir heyetinin üyesi olarak Çin’in Uygur bölgesindeydim. Dış Ticaretten Sorumlu Devlet Bakanı Sayın Kürşat Tüzmen’in Çin’in Uygur bölgesine ziyaret yapması için Çinli yöneticileri ikna ettim. 18 Şubat 2008 günü Urumçi’de gezi hazırlıklarını ve programı görüştük. Bizler cezaevindeyken Devlet Bakanı Sayın Kürşat Tüzmen 1 Eylül’de Urumçi Uluslararası Ticaret Fuarı’nın açılışını yaptı. Eğer tutuklanmamış olsaydım ben de sahnede kurdeleyi kesenlerden biri olacaktım. Çünkü adı geçen fuarın Türkiye temsilcisi benim yönetim kurulu başkanı olduğum TUCEM’dir.

EŞREF BİTLİS SUİKASTİ

Eşref Bitlis Suikastı kitabımı suç kanıtı sayan bir savcılığı, Cumhuriyet Savcısı sıfatında düşünemiyorum. Jandarma Genel Komutanımızın hayatına kast edilmesi, Cumhuriyet’in en önemli suikastıdır. Bu kitaptan, bir tek bu cinayeti düzenleyenler ve onun suç ortakları rahatsız olur.

Ben 32 yıldır örgütlü mücadele içindeyim. Gladyo denilen, Süper NATO denilen bu yeraltındaki hükümet merkezinin can düşmanıyım. Bu kitaplar, hayatlarımızı ortaya koyarak yazılmıştır. Her satırında büyük emekler vardır.

Benim bu soruşturmada hedef alınmamın nedeni bu kitaplardır. “Çiller’in ABD Vatandaşlığı”, “CIA ve Pentagon Belgeleriyle Özel Savaş”, “Eşref Bitlis Suikastı”, “MİT’in Yalanları” kitaplarını yazmanın bedelidir, terör örgütü üyeliğiyle suçlanıp hapse atılmam.

Ben bugünleri öngörerek bu tür baskıları göze alarak kitapları yazdım. Daha ağır baskıları göğüsleyecek omzumuz vardır. Çünkü partimiz var. Cezaevinde olduğum süre içinde iki kitap daha hazırladım.

DEDELERİM VE BEN

Sayın yargıçlar,

Tutuklandıktan sonra Tekirdağ cezaevinden anneannem ile yatığım telefon konuşmamı sizlerle paylaşmak istiyorum. Nenemin ismi Bahriye…   Mart 1915 doğumlu. Çanakkale Deniz Zaferi anısına adını Bahriye koymuşlar. Nenem, “oğlum canını sıkma, Fransızlar Antebi işgal ettiğinde babam ve kayınpederim de hapsedilmişti” dedi.

Bahriye Okan’ın kayınpederi, yani annemin babasının babası Ali Okan, Nizip Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti Başkanı, Cumhuriyet’in ilk Belediye Reisi, annemin annesinin babası Rıza Uygur ise Nizip’in saygın ailelerinden ve Kuvayı Milliye’nin en önemli dayanağı. Her iki dedem de Fransızlar bölgeyi işgal edince hapse atılıyorlar. Ali Okan dedem Halep’te, Rıza Uygur dedem Nizip’te cezaevine konuyor. Babamın babası İbrahim Akfırat ise Nizip Kuvayı Milliyesi’ne en fazla silahlı adamı veren kişi. Urfa’nın dolayısıyla Nizip’in ve Antep’in işgalden kurtulmasında en çok emeği olanlardan…

İşgal bitince hapisten çıkıyorlar.”