Gamzedeyim deva da bulamam ,yuva da kuramam ,hep çektiğimi kadere yordum yeniden. Gesi bağlarında dolaşıyorum yalnız , bir türkü tutturmuşum sensizliğin son güz geçişinde duyuyorsun değil mi ? Küçüktüm müziğin tınısını ninnilerden hatırlarken senden duydum melodinin en güzelini,en vazgeçilmezini.Seninle büyüdüm ,olgunlaştım. Senin kol düğmelerinin ayrılığını ben yüreğimin en derininde hissettim. Sana koşmak isterdim.Senin yanına gelmek.

Bir tek selamına muhtaç kaldım şu günlerde.Gel otur yanıma diyen o güzel sesine.Kimseler yok kimsecikler kalmadı bak.

7’den 77’ye Türkiye’nin değeriydi Barış Manço.Sığmadı ülkemize taştı tüm cihana,cihanın Barış Abisi oldu.Bizim ona hep gönlümüz vardı şarkısındaki gibi gibi ikilemesine inatla.Erkenden topladı valizini gitti.Kırk yılda bir gelir Barış gibisi derdi.Biliyoruz ki 40 bin yılda gelmeyecek,kimsenin müziğinde Barış Manço tınısı,çoşkusu,ahengi olmayacak.Unutmak kolay demedin,alışamayız biliyoruz ve Unutamadık,Unutamayız,Unutmayacağız.

Barış Manço’yu sevgilerin en büyüğüyle,en paylaşılmazıyla anıyor.Allah'tan Rahmet Diliyorum.İyi ki vardın Barış abi.